wolna strefa - serwis tańca [strona główna]free zone - dance service [home page]


© serwis tańca

działy serwisu tańca:

najnowsze wiadomości w serwisie

recenzje serwisu tańca

wywiady serwisu tańca

teksty serwisu tańca

galeria fotografii tanecznej

forum dyskusyjne

promocja tańca współczesnego:

katalog tańca - katalog polskich teatrów tańca współczesnego

międzynarodowy dzień tańca - serwis informacyjny

impresariat tańca - organizacja spektakli tańca współczesnego

działalność wolnej strefy:

fabryka tańca - program patronatów prasowych i tanecznych produkcji teatralnych wolnej strefy

republika tańca - projekt prezentacyjny wolnej strefy

anex solo festival - festiwal solistów tańca współczesnego

strefa tańca - miesięcznik o tańcu współczesnym

dodatkowe informacje:

wolna strefa - podstawowe informacje o stowarzyszeniu i jego działalności

serwis tańca - wyniki oglądalności, możliwości promocyjne, reklama, historia, współpracownicy

kontakt z wolną strefą
kontakt z serwisem tańca

wolna strefa - serwis tańca: Witamy w pierwszym w Polsce serwisie tańca i centrum informacji o tańcu współczesnym. Nasza strona działa od 2000 roku i jest największym internetowym kompendium wiedzy o polskich teatrach tańca.

Szukamy współpracowników, recenzentów, dziennikarzy zajmujących się tańcem współczesnym. Recenzje, zapowiedzi, informacje prosimy przysyłać na adres: serwistanca@poczta.onet.pl

Obejmujemy ciekawe imprezy teatralne i związane z tańcem współczesnym patronatem prasowym, oferujemy reklamy w serwisie tańca, organizujemy spektakle teatrów tańca - zainteresowanych prosimy o kontakt pod adresem: wolnastrefa@poczta.onet.pl



wolna strefa - serwis tańca
archiwum wiadomości
kwiecień 2005 (3)


Projekt "25 zajętych miejsc"

[24.04.2005] Po raz kolejny w Lublinie odbędzie się impreza "25 zajętych miejsc" - Spotkania Teatrów Tańca. W tym czasie 4-5 czerwca odbędą się też wasztaty taneczne prowadzone przez Roberta Śliżewskiego (technika tańca współczesnego), Pawła Mazura (electric boogie) i Jacka Wazelina (broadway jazz). Koszt udziału to 100 zł (6 lekcji po 90 minut). Przy dużej frekwencji zapewniamy podział na grupy zaawansowania.
Grupy zainteresowane wzięciem udziału w tych prezentacjach, jak i w warsztatach proszone są o kontakt pod nr tel. 0 604 640 396.

Zapach magnolii

[24.04.2005] Najbliższe występy Dada von Bzdulow ze spektaklem "Magnolia". Dane techniczne: "Magnolia" Dada von Bzdulow, reżyseria: Leszek Bzdyl, choreografia: Katarzyna Chmielewska oraz Leszek Bzdyl, postaci: Katarzyna Chmielewska w roli Katarzyny Chmielewskiej, Leszek Bzdyl w roli Leszka Bzdyla, muzyka: Mikołaj Trzaska, kostiumy: Katarzyna Piątek, światło: Michał Kołodziej, produkcja: Klub Żak, Gdańsk, wolna strefa, Warszawa.

24 kwietnia - Krosno - Krośnieński Dom Kultury
25 kwietnia - Wrocław - Wrocławskie Centrum Twórczości (Kalambur)
30 kwietnia - Szczecin - Opera na Zamku
3 maja - Wilno (Litwa) - Teatr Narodowy - New Baltic Dance Festival
26 czerwca - Praga (Republika Czeska) - Teatr Ponec - Tanec Praha Festival

On i Ona w tańcu butoh

[24.04.2005] Na Scenie Teatralnej Żak w Gdańsku (ul. Grunwaldzka 195/197) odbędzie się projekt: Jin i Jang - On i Ona w tańcu butoh. W jego ramach zobaczymy: 26-29 kwietnia Daisuke Yoshimoto (Japonia), 11-15 czerwca Yumiko Yoshioka (Japonia). Męskie i żeńskie oblicze butoh - podczas dwóch odsłon przeglądu. "Jin" to Daisuke Yoshimoto, a "Jang" - Yumiko Yoshioka. Obydwoje są mistrzami tańca i pracowali z legendarnymi twórcami butoh. Obydwoje poprowadzą w Gdańsku warsztaty i pokażą spektakle. Kontakt: (0-58) 345 15 90.

Daisuke Yoshimoto to jeden z najwybitniejszych mistrzów butoh - antytańca, który narodził się w Japonii po II wojnie światowej jako bunt przeciw tradycji i wpływom z Zachodu. Daisuke jest wymieniany w czwórce najważniejszych tancerzy, którzy kontynuują pracę Kazuo Ohno i Tatsumi Hijikaty. W latach 90. gościł w Polsce, prezentując cykl spektakli podejmujących temat śmierci. W tym roku przyjeżdża na zaproszenie Ośrodka Grotowskiego - poza Wrocławiem i Gdańskiem będzie gościł jeszcze tylko w Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie. Podczas swojego pobytu poprowadzi warsztaty i pokaże spektakl. Szczęśliwcy, którzy wezmą udział w warsztacie Daisuke, wystąpią razem z nim w przedstawieniu "Eros i Thanatos".

Yumiko Yoshioka gościła już na gdańskiej scenie. Tancerka, nowatorska choreografka, założycielka interdyscyplinarnej grupy TEN PEN Chii art labor. Tym razem zobaczymy ją w nietypowym duecie z instalacjami Joahima Mangera, artysty, z którym współpracuje od wielu lat. Ich poszukiwania są wysoko cenione na scenie sztuki eksperymentalnej. W Żaku wystawiony zostanie spektakl "I-ki: interactive body-dance-machine". "I-ki" w języku japońskim oznacza "oddech", "życie". Instalacja jest jak żyjący, oddychający organizm pochłaniający i osaczający tancerkę; daje jej powietrze, ale i odbiera wolność. Ten multimedialny spektakl to obraz relacji między człowiekiem a technologią. Yumiko poprowadzi także warsztat "Rezonans cielesny", który pomorze obudzić wrażliwość ciała, odnaleźć pierwotną organiczność ruchu i odkryć gamę metamorfoz ciała otwartego na dialog z wyobraźnią.

Program:

Daisuke Yoshimoto
26-28 kwietnia, godz. 17.00-21.00 - warsztat butoh
29 kwietnia, godz. 19.00 - spektakl "Eros i Thanatos"

Yumiko Yoshioka
13-15 czerwca, godz. 16-21- warsztat butoh "Rezonans cielesny"
11, 12 czerwca, godz.19 - spektakl multimedialny "I-ki: interactive body-dance-machine" z instalacjami Joahima Mangera

bilety na spektakle - 20 i 30 zł, 10 zł (z kartą klubową)
karnety na warsztat Daisuke Yoshimoto - 150 zł
karnety na warsztat Yumiko Yoshioki - 100, 150 zł

Daisuke Yoshimoto urodził się w 1941 roku, ukończył Nippon University (w 1967 roku), współpracował z Kazuo Ohno, Hisayo Iwaki i Shoji Kojima. Występował w wielu krajach, m.in. w Holandii, Francji, Austrii i we Włoszech. O Daisuke mówi się, że "tańcząc, wyraża przeżyte śmierci (...) pamięta doświadczenie rytuałów pogrzebowych, głęboko ukrytych w ciele człowieka" (Kazutaka Nagi). Śmierć i obrzędy pogrzebowe są szczególnie widoczne w jego cyklu spektakli "Funeral Memorial" ("Paproć na wietrze", "Płonące jajo", "Kamień na dnie wody", "Głowa kobiety-ptaka", "Someil de Terre"). Ciało tancerza przemierza żywioły, poddaje się im, walczy z nimi, stawia się w sytuacji poszukiwania możliwości własnego ciała i własnej świadomości. Ostatnie słowa legendarnego tancerza butoh Tatsumi Hijikaty, wypowiedziane przed śmiercią brzmiały: "każdego wieczora przystawiam do swojego umysłu drabinę i schodzę". Daisuke Yoshimoto mówi: "w królestwie ciała w każdej komórce zapisane jest wszystko od momentu powstania życia na ziemi. Jest ono pełne smutku i radości, utrapienia i szczęścia. Tyle milionów istnień trwa w naszym ciele".

"Drzwi otwiera siwowłosy Japończyk w czerwonych szpilkach. W dziwnej pozie, pochylony. Wreszcie mówi: - Chodź. Odwraca się i dalej odgrywa niesamowity spektakl, którego nie sposób opisać. (...) Daisuke twierdzi jednak, że nie chodzi o to, żeby [butoh] rozumieć, ale czuć. Dlatego pierwsze 10-15 minut spektaklu to walka. - Moja walka z publicznością, żeby wyłączyła myślenie - tłumaczy. Sam, by wyłączyć myślenie i po prostu "być", biega codziennie 5 kilometrów (kiedyś 10), trzy godziny przed występem robi 300 pompek i tyle samo brzuszków. Prawie cały dzień nic nie je, żeby wyraźnie było widać wszystkie mięśnie. (...) Zaczął tańczyć jako czterdziestolatek. Nie uważa się za mistrza, choć dla wielu właśnie nim jest. Nigdy nie mówi, że uczy butoh. Nikogo też, kto uczestniczy w jego warsztatach nie nazwie uczniem - wszyscy są jego przyjaciółmi. Każde zajęcia zaczyna rozgrzewką, czyli ćwiczeniami fizycznymi. Dopiero potem rozpoczyna się trening butoh. Zawsze kończy go mini przedstawienie. Daisuke ustawia światło, pokazuje uczestnikom, co robić z ciałem, twarzą. Podchodzi i poprawia palce, wkłada do ręki miotłę albo kartkę papieru w usta". "Dziennik Zachodni"

Butoh - forma tańca nowoczesnego, która powstała w latach 50. XX wieku, kiedy po II wojnie światowej japońscy artyści odwrócili się zarówno od form tradycyjnych, jak i od wpływów masowej kultury Zachodu i zwrócili się ku inspiracjom rodzimą mitologią agrarną i obrazoburczemu teatrowi Antonine'a Artauda oraz niemieckiemu ekspresjonizmowi. Bunt ten manifestował się w pracach pisarza Yukio Mishimy, reżysera Shuji Terayamy, czy tancerza i choreografa Tatsumi Hijikaty. Artyści pragnęli wydobyć na światło dzienne oficjalnie ignorowane, ciemne aspekty życia japońskiego społeczeństwa - deformację i szaleństwo. Butoh wyrywa się spod wpływu restrykcyjnej tradycji społecznej, dając bezprecedensową wolność artystycznej ekspresji. Jest prawdopodobnie najśmielszą próbą przełożenia tajemniczego, częstokroć tłumionego życia nieświadomości na międzyludzkie, publiczne medium teatru. Podobnie jak surrealizm - wczesny taniec butoh wykorzystywał skrzywienie natury, i jak w dada - przypadek stanowiący zasadę kompozycji.
Słowo 'butoh' obecne było w Chinach już w erze Heian. Butoh składa się z dwóch ideogramów: bu - oznacza taniec, toh - krok. Butoh przed tysiącem lat oznaczało 'tańce salonowe', natomiast w latach 50. nabrało zupełnie nowej jakości, stając w opozycji do tradycyjnych, skostniałych form japońskiego teatru. Słowo butoh zaczęło funkcjonować jako synonim sztuki czystej, wyrażania samego bycia, antytańca, antyteatru, poszukiwania "totalnej obecności" nieskażonej fabułą, opowiadaniem, anegdotą. Butoh mieściło w sobie prowokację, eksperymenty, odtwarzanie rytuałów, wreszcie odsłonięcie brzydoty i wewnętrznego kalectwa człowieka. "Ankoku Butoh" - taniec ciemności, stworzony przez Tatsumi Hijikatę, konsekwentnie oświetlał wszystko to, co człowiek chciałby zachować dla siebie - obsesje, lęki, opętanie przemocą, erotyką, ból. Tancerzowi pozostawało jedynie ciało, tylko ciałem mógł poszukiwać, odpowiadać na postawione samemu sobie pytania. Butoh ma również ogromne zalety jako metoda rozwoju psychosomatycznego, niemal jak medytacja prowadzi do oczyszczenia duszy i głębokiego odprężenia.
Najbardziej znani twórcy butoh to Kazuo Ohno i Tatsumi Hijikata, a oprócz nich: Mina Tanaka, Akaji Maro, Yoko Ashikawa oraz Daisuke Yoshimoto.

Jin i Jang to zasada, która głosi, iż wszystko we wszechświecie może być postrzegane jako przejaw jednego z dwóch rodzajów energii: pasywnej i aktywnej. Koncepcja jin i jang opisuje dwa podstawowe typy energii łączące ludzi z otoczeniem. Najlepszym przykładem tego, czym jest jin i jang jest ludzki mózg. Podzielony na dwie połowy, lewą odpowiedzialną za intuicję, oraz prawą - za rozsądek, stanowi jednak nierozłączną całość. Kiedy obie są wykorzystane w równym stopniu, nasz umysł jest w harmonii. Jin i jang przyciągają się. To, co jest bardziej jin, przyciąga to, co jest bardziej jang, podobnie jak bieguny magnesu. Stając się bardziej jin, zaczynasz przyciągać wszystko, co jest bardziej jang i odwrotnie. Wszystko zawiera w sobie zarówno jin, jak i jang.

O rozwoju tańca

[24.04.2005] 29 kwietnia we Wrocławiu w Klubie Magellan odbędzie się impreza integracyjna ludzi tańca. Będziemy rozmawiać, wspominać, tańczyć i snuć wielkie plany na temat rozwoju tańca w Polsce. Kontakt: 0 604 640 396 (ilość osób ograniczona).

Średniowieczne tańce

[24.04.2005] W Opolu w ramach imprezy promującej kulturę średniowiecza, poza dawną muzyką (pieśni Wielkiego Księstwa Litewskiego, ballady, tańce) wykonywaną przez białoruski zespół Stary Olsa z Mińska zobaczyć można było także ówczesną muzykę. Do utworów Starego Olsy tańczyła Javaryna. Średniowieczne tańce terytoriów Europy Środkowo-Wschodniej okazały się nie być trudne, po krótkim czasie z Javaryną tańczyła także kilkunastoosobowa grupa widzów. Impreza odbyła się 21 i 22 kwietnia.

Najszybszy tancerz świata

[24.04.2005] Rozpoczyna się polska trasa grupy Ragus, w której tańczy James Devine, najszybszy tancerz świata. Jego rekord to 38 uderzeń stopy na sekundę, wpisany do Księgi Rekordów Guinnessa (poprzedni tytuł należał do Michaela Flatley'a, lidera "Lord of The Dance"). James Devine został okrzyknięty huraganem tańca irlandzkiego. Wielokrotnie wygrywał mistrzostwa tego tańca - ma w swoim dorobku: 5 tytułów amerykańskich, 3 narodowe tytuły brytyjskie i 7 tytułów irlandzkich. Był liderem i gwiazdą grupy Gaelforce Dance, którą podczas koncertów w Polsce podziwiało ponad 30 tysięcy zachwyconych widzów. James Devine jest pierwszym irlandzkim tancerzem, który wystąpił w Operze Narodowej w Warszawie i został nagrodzony półgodzinną owacją na stojąco!

Ragus - Irish Dance Show jest jednym z najlepiej sprzedających się show taneczno-muzycznych na świecie. Obejrzało go już ponad 22 miliony widzów, m.in. w: Kanadzie, USA, Tajwanie, Japonii, Południowej Korei, Wielkiej Brytanii, Francji, Hiszpanii, Niemczech, Włoszech, Brazylii, Argentynie, Meksyku i Szwajcarii.
Ragus, słowo pochodzenia celtyckiego, oznacza pragnienie lub pożądanie i charakteryzuje nastrój tego, co tworzy na scenie ten zespół wyśmienitych muzyków, wokalistów i tancerzy. Brzmienie i duch wywodzą się z wysp Aran, w zatoce Galway, łączą w sobie tradycje muzyki, pieśni oraz tańca, który jest obecnie najbardziej rozpoznawalnym znakiem kultury irlandzkiej na świecie.

Program występów:

25 kwietnia - Dom Muzyki i Tańca, Zabrze, godz. 20.00
26 kwietnia - Arena, Poznań, godz. 20.00
27 kwietnia - Sala Kongresowa, Warszawa, godz. 20.00
19 kwietnia - Olivia, Gdańsk, godz.20.00

Premiera i wręczenie Srebrnych Masek

[21.04.2005] 29 kwietnia o godz. 18 00 z okazji Międzynarodowego Dnia Tańca w Miejskim Centrum Kultury im. H. Bisty w Rudzie Śląskiej - Nowym Bytomiu (ul. Niedurnego 69) odbędzie się premiera spektaklu Śląskiego Teatru Tańca w choreografii Jacka Łumińskiego pt. "Czar zwyczajnych dni - sen świętego". Dane techniczne: choreografia Jacek Łumiński, muzyka: Wojciech Blecharz, Evelyn Glennie, tańczą: Sylwia Hefczyńska-Lewandowska, Corina Kordova, Eva Lackova, Sebastian Zajkowski, Eryk Makohon, Leszek Stanek, Aleksander Kopański).

Spektakl poprzedzi uroczystość wręczenia Srebrnych Masek Śląskiego Teatru Tańca, które od roku 1994 przyznawane są za szczególny wkład w rozwój Śląskiego Teatru Tańca oraz tańca współczesnego w Polsce.

Tegorocznymi laureatami Srebrnych Masek są:

Krystyna Doktorowicz - senator RP
William Bellis - konsul ds. społecznych Konsulaty Generalnego USA w Krakowie
Marcin Hałaś - dziennikarz "Życia Bytomskiego"
Ewa Niewiadomska - redaktor "Radia Katowice"
Tomasz Zakrzewski - artysta fotografik

GGK w Żaku

[21.04.2005] 6 maja, o godz. 19.00 w gdańskim Klubie Żak odbędzie się taneczno-muzyczny performance "Good Girl Killer". Dane techniczne: Choreografia: Magda Jędra, Anna Steller, muzyka i sample: Zbigniew "Zibi" Bieńkowski, Grzegorz Welizarowicz, wizualizacje: Jarosław "Max" Szwoch, kostiumy: Tomasz Bergman Lewandowski, występują: Magda Jędra, Anna Steller, Zbigniew "Zibi" Bieńkowski, Grzegorz Welizarowicz. Spektakl jest produkcją niezależną

Zespół Good Girl Killer (Jędra, Steller, Welizarowicz, Bieńkowski, Szwoch) swym spektaklem składa hołd kasecie magnetofonowej, która obchodzi w tym roku swoje 40 urodziny, a zarazem, kończy swój żywot wycofaniem z produkcji.

GGK - spektakl/performance łączący taniec współczesny, oryginalną muzykę graną na żywo i sample oraz video projekcje. Estetykę spektaklu można określić jako nasz osobisty i kolektywnie wynegocjowany rozrachunek ze śmietnikiem pop kultury. Ruch inspirowany jest automatyzmem, technikami ekstazy, poczuciem humoru, punkiem i disco. Muzyczny collage przywołuje przeszłość wykorzystując nagrania z archiwum twórców, bawi cyrkowym sentymentalizmem, atakuje i drażni miejskim hałasem i hardcorową elektroniką, wzrusza gitarą, basem i piosenką. Video akcentuje symbolikę kosmosu, miejskiej przestrzeni, drogi, technologii i ludzkiej kreatywności: pozytywnej i negatywnej.

Zbiorowym bohaterem GGK jest człowiek z miasta, otoczony globalną siecią informacji, ufnie wpatrzony w kosmos i jednocześnie nim przerażony. Nie pozbawiony poczucia humoru. Pragnący odnaleźć swój indywidualny język i gest. Człowiek, którego tożsamość definiuje symbolika pop kultury, osobistej i kolektywnej przeszłości oraz estetycznych i duchowych aspiracji.

Składając hołd kasecie magnetofonowej GGK nie walczy z niczym innym jak tylko z naszymi wyobrażeniami o duchowej i kulturowej statyczności, czystości. Kaseta i jej odejście są symbolem przemijania i jako obywatele świata ponowoczesnego otwarcie akceptujemy fakt, że wszelkie esencjonalizmy są z natury nietrwałe i niestabilne lub, parafrazując Petera Sellarsa, że wszyscy jesteśmy uchodźcami. Sellars mówi: "Otwórzmy się na uchodźców ponieważ wszyscy nimi jesteśmy, i dopóki sam sobie nie uzmysłowisz w jakim stopniu jesteś uciekinierem, nie będziesz miał pojęcia czym jest twoje życie, od czego uciekasz, do czego dostępu ci zabroniono i jak to cię ukształtowało. Ile razy, na przestrzeni życia, zmuszony byłeś by na nowo zrozumieć czym jest dom dla ciebie i dla ludzi wokół?". Metafora kasety i podróżowania bohaterów w czasie i przestrzeni odzwierciedla naszą hybrydyczną tożsamość. Mentalnie jesteśmy obywatelami świata i przekraczamy granice znając poczucie strachu przed utratą własnego "ja". Przyznajemy, że szukamy gestów i uczuć, które pozwoliłyby nam utrzymać poczucie kontynuacji i jednocześnie pomogłyby nam kultywować "wszystko co nas otacza ponieważ nigdy nie wiesz skąd nadejdzie kolejna wspaniała lub zaskakująca rzecz" (Sellars) aby pozostać prawdziwymi wobec naszej rzeczywistości. Brzmi to poważnie ale sprawia nam i widzom wiele radości.

Pokolenie kasety nie jest pozbawione uczuć wyższych. Po prostu poznało smak zacierania granic. Łączy je poczucie wspólnictwa w rozstaniach i powrotach - stąd banał, wzruszenie i ekstatyczne przeżywanie, stąd estetyka ciach - trach i pop artowski symbolizm: podczas gdy w tle huczy miasto, cyrk zamienia się w trans, kosmos dotyka ulicy i odbity jak od trampoliny magnetycznej taśmy zabiera i usuwa ze sobą całe zło na ziemi. W tym sensie wszyscy bohaterowie i publiczność zostają zbawieni, oczyszczeni. Kosmiczny, religijny i automatyczny aspekt przedstawienia podkreślają częste obrazy wirowania i znaku krzyża. Kaseta to symbol unifikacji i dwoistości: zawsze ktoś robi coś, by inny mógł robić to coś inaczej. Tak należy odczytać piosenkę kończącą spektakl: "wielu ludzi, mało gestów" (Milan Kundera).

GGK podejmuje próbę oswojenia technologii. Nie mamy wielkiej wiedzy na temat urządzeń, które prezentujemy i adaptujemy w spektaklu. Są one dla nas wehikułem pamięci. Pomimo, że od urodzenia żyjemy w świecie kasety nasza ludzka kondycja się nie zmieniła - jak nasi przodkowie żywimy obawy, nadzieje, cieszymy się. Dorastając nie zastanawialiśmy się jak i dlaczego te urządzenia działają. Używaliśmy ich tak samo bezceremonialnie jak dzisiejsze dzieci poruszają się po internecie i w świecie komputerów. Spotykamy się na scenie uzbrojeni w magnetofon (rocznik 1983) i inne "szamańskie" przedmioty aby naszym kosmicznym lowriderem odbyć niczym nieskrępowaną podróż do krainy pamięci. Musimy wiedzieć skąd przychodzimy aby tworzyć inspirujące i estetycznie śmiałe wypowiedzi, które uczynią teraźniejszość bardziej zrozumiałą.
Grzegorz Welizarowicz

Prezentacje i warsztaty

[21.04.2005] W zeszły weekend Studium Tańca Współczesnego MTT działające przy Teatrze Muzycznym Capitol zdobyło II nagrodę na Ogólnopolskich Konfrontacjach Tańca Współczesnego w Koninie. W tym roku Studium obchodzi 10-lecie swojego istnienia. Z tej okazji 1 maja, o godz. 19.00 na scenie Teatru Muzycznego Capitol we Wrocławiu odbędą się Prezentacje przygotowane przez wrocławskich choreografów. Będzie to kameralne spotkanie "z drugiej strony kurtyny", na które Studium Tańca zaprasza wszystkich swoich uczniów, absolwentów oraz miłośników tańca.

Prezentacje poprzedzą dwudniowe warsztaty tańca współczesnego. Zajęcia w technikach tańca współczesnego i hip hop poprowadzą Anna Krych i Jacek Gębura - tancerze Teatru Muzycznego Capitol, założyciele Teatru Tańca Arka oraz Studium Tańca MTT w towarzystwie bębniarza Maćka Cierzniaka. Termin warsztatów: 30 kwietnia i 1 maja, godz. 14.00 - 17.00. Koszt warsztatów - 80 zł. Cena biletu na Prezentacje - 15 zł. (Uczestnicy warsztatów - wstęp wolny na prezentacje). Kontakt: tel. 0 601 22 83 45.

Premiera zespołu a&a&a

[21.04.2005] W dniu 22 kwietnia o godz. 21.30 w klubie studenckim Rotunda w Krakowie w ramach festiwalu Reminiscencje Teatralne odbędzie się premierowy spektakl zespołu a&a&a pt: "B&B". Spektakl funkcjonuje także jako "tanznowela". Dane techniczne: "B&B" a&a&a, reżyseria: Andrzej Sadowski, scenariusz: Andrzej Sadowski, współpraca choreograficzno reżyserska: Iwona Olszowska, Marta Pietruszka, scenografia: Andrzej Sadowski, film, materiał medialny Andrzej Sadowski, oświetlenie: Piotr Kulesza. Wykonanie: tańczą - Iwona Olszowska, Marta Pietruszka, na scenie stale mocno obecny: Andrzej Sadowski, działają: Wojtek Hejnar, Julian Serafin.

a&a&a (pełna nazwa: art & action & attraction) jest nowym zespołem teatralnym Stowarzyszenia Mandala, powstałym w 2003 roku w Krakowie, w siedem minut po ogłoszeniu decyzji o definitywnym zamknięciu poprzedniej działalności teatralnej stowarzyszenia. Nazwa zepołu: a&a&a - zawiera jednocześnie określenie nowej formuły działania: sztuka-akcja-atrakcja.
Nazwa składa się z wyrazów zaczynających się na A. W ciągu następnych lat, być może powstaną inne nowe formacje zaczynające się w nazwie na B lub C. Na razie dla twórców skupionych wokół stowarzyszenia istotne było skorzystanie z przyjemności, jaką daje postanowienie zaczynania wszystkiego od początku, od litery A. Przy tworzeniu nazwy mającej spełniać ten warunek "początkowości" sprytnie skorzystano ze słownika języka angielskiego, w polskim języku bowiem, jak wiemy, słowo "sztuka" na a się nie zaczyna, kończy się jedynie... a to spora różnica.

40 lat tańca

[20.04.2005] Instytut Cervantesa w Warszawie zaprasza na projekcje z komentarzem "40 lat tańca", które odbędą się 20 kwietnia, godz. 18.00 w Sali Konferencyjnej Instytutu Cervantesa (ul. Myśliwiecka 4). Susana Zimmermann prezentuje dorobek artystyczny na przykładzie fragmentów swoich najsłynniejszych spektakli. Projekcje są opatrzone wyczerpującymi komentarzami artystki.

Susana Zimmermann - choreograf, tancerka, pedagog, intelektualistka. Choć jest artystką znaną najbardziej we Włoszech i świecie hiszpańskojęzycznym, objechała cały świat ze swoimi spektaklami. Kształciła się pod kierunkiem wybitnych mistrzów takich jak Dore Hoyer i Harold Kreutzberg w Niemczech oraz Maurice Bejart w Belgii, by następnie tańczyć i układać choreografie do spektakli teatru tańca, spośród których do najwybitniejszych należą "Dolentango" i "Dies Irae".

Premiera "Władzy"

[20.04.2005] 22 kwietnia - prapremiera, a 23 kwietnia w Teatrze Narodowym (na scenie przy Wierzbowej) w Warszawie odbędzie się premiera spektaklu "Władza" Nicka Deara w przekładzie w przekładzie Elżbiety Woźniak. Reżyseria: Jan Englert, scenografia: Dorota Kołodyńska, choreografia: Leszek Bzdyl. wstępują Anna Chodakowska, Karolina Gruszka, Anna Gryszkówna, Piotr Adamczyk (gościnnie), Jarosław Gajewski, Janusz Gajos, Przemysław Stippa oraz tancerze: Arkadiusz Kucharski, Tomasz Pałasz, Roman Piętakiewicz, Grzegorz Staniek, Tomasz Tworkowski, Paweł Winokurow, Michał Zawadka. Rolą Fouqueta w tym przedstawieniu Janusz Gajos uczci jubileusz 40-lecia pracy artystycznej.

Bohaterami "Władzy" (światowa prapremiera w londyńskim Royal National Theatre, 2003) są Ludwik XIV i Mikołaj Fouquet, jego minister finansów. Po śmierci kardynala Mazarin król odkrywa, że rzeczywistą władzę w państwie dzierżą finansiści. Ludwik rozpoczyna grę, której celem jest panowanie absolutnej.

Flamenco Pasión

[20.04.2005] Hiszpańskie widowisko Flamenco Pasión odbędzie się 24 maja w Teatrze Muzycznym Roma w Warszawie. Cygańskie zmysłowe głosy, niepokojące dźwięki gitary, porywający rytm i kunsztowny, pełen emocji taniec. Zatańczą Estefanía Suissa, Marta Robles oraz Manuel Gutierrez, a zaśpiewają pełni temperamentu Carmen Fernandez, Melchior Campos oraz Magdalena. Towarzyszyć im będą wirtuozi gitary: Daniel Manzanas y Arturo "El Polaco" oraz pochodzący z Iranu Houman Orei na instrumentach perkusyjnych.

Pieśni i tańce Ameryki Łacińskiej

[19.04.2005] 24 kwietnia, o godz. 18.00 w Ośrodku Działań Twórczych (ul. 1 Sierpnia 36) w Warszawie w cyklu "W gorącym słońcu Iberii" odbędzie się koncert Noche Latina - pieśni i tańce Ameryki Łacińskiej. W koncercie wystąpi Anna Jagielska i zespół ANYA z pieśniami pochodzącymi z Kuby, Argentyny, Peru, Brazylii, Chile, Urugwaju. W programie: walc peruwiański, chilijska cueca, argentyńskie zamby i brazylijskie bossanovy. W drugiej części koncertu odbędzie się pokaz salsy w wykonaniu instruktorów warszawskiej szkoły Salsa Libre a później wspólna zabawa z udziałem widzów (z nauką podstawowych kroków). Salsa Libre specjalizuje się w rytmach i tańcach opartych na źródłach afro-kubańskich. Wstęp wolny.

Szczegóły trasy Tango Seduccion

[19.04.2005] Show taneczne z Buenos Aires zespołu Tango Seduccion w ramach trasy po Polsce zobaczymy 5 czerwca w Sali Kongresowej w Warszawie. Tango Seduccion (o grupie pisaliśmy już w Serwisie Tańca) założył oraz prowadzi znakomity tancerz i choreograf Gustavo Russo. Po raz pierwszy tango pokazane jest w tak unikalny sposób - poprzez teatralne wykonanie tradycyjnego tanga, klasycznego baletu i nowoczesnego tańca.

Nowości Polskiego Teatru Tańca

[19.04.2005] 20 kwietnia, w ramach stałej współpracy jaka łączy Polski Teatr Tańca z Kleist Forum we Frankfurcie nad Odrą, tancerze Ewy Wycichowskiej zaprezentują w Niemczech choreografie Jacka Przybyłowicza "Barocco" i "Naszyjnik gołębicy" oraz "Zefirum" Virpi Pahkinen. Po powrocie PTT będzie kontynuował przygotowania do premiery spektaklu "Przypadki Pana von K." w choreografii i reżyserii Ewy Wycichowskiej. Premiera odbędzie się 30 kwietnia o godz. 19.00 w Teatrze Wielkim w Poznaniu a już trzy dni później Polski Teatr Tańca wyruszy w tygodniową podróż do Tunezji by wziąć udział w IV Festiwalu Choreograficznym w Kartaginie, którego honorowym Prezydentem jest Guy Darmet, dyrektor artystyczny Biennale de la Danse w Lyonie, gdzie nasz Teatr gościł we wrześniu ubiegłego roku. Festiwal w Kartaginie jest platformą wymiany kultury europejskiej, afrykańskiej i arabskiej, szansę spotkanie i konfrontacji mają tam najciekawsze zespoły z całego świata, ich repertuar, technikę i oblicze artystyczne obserwują przedstawiciele największych europejskich i afrykańskich ośrodków sztuki tańca.. Polski Teatr Tańca zaprezentuje w Tunezji "Naszyjnik gołębicy" i "Barocco".

Pod koniec czerwca zespół wyjeżdża ponownie do Niemiec by już po raz trzeci gościć w Darmstadt na jubileuszu Instytutu Niemiecko-Polskiego, a 17 lipca rozpoczyna się podróż do Włoch na zaproszenie Festiwalu w Bolzano. Niemal prosto stamtąd tancerze jadą do Francji by realizować ostatni etap pracy nad przygotowywanym w koprodukcji projektem choreograficznym Williama Petit pt. "Desordre", którego premiera odbędzie się 28 lipca na Festiwalu w Aix en Provence. W Polsce spektakl ten pokazany będzie w grudniu 2005.

Tymczasem 22 kwietnia w Studio PTT przy ulicy Koziej odbędą się audycje czyli konkursowy egzamin tancerzy z całego świata zainteresowanych pracą w naszym Teatrze. Akredytację zgłosiło ponad 60 tancerzy, po wstępnej selekcji zgłoszeń dokonanej przez dyrekcję PTT do audycji zostało dopuszczonych blisko 40 kandydatów m.in. z Japonii, Kanady, Meksyku, Argentyny, Hiszpanii, Francji, Niemiec, Belgii i Szwecji.


<<< następne wiadomości     poprzednie wiadomości >>>


główna     serwis tańca


odkryć strony od 20.10.2000

wolna strefa - serwis tańca: taniec współczesny, taniec nowoczesny, modern dance, festiwale tańca, teatry tańca, warsztaty tańca współczesnego, katalog tańca

© wolf
wszystkie prawa zatrzeżone