wolna strefa - serwis tańca [strona główna]free zone - dance service [home page]


© serwis tańca

działy serwisu tańca:

najnowsze wiadomości w serwisie

recenzje serwisu tańca

wywiady serwisu tańca

teksty serwisu tańca

galeria fotografii tanecznej

forum dyskusyjne

promocja tańca współczesnego:

katalog tańca - katalog polskich teatrów tańca współczesnego

międzynarodowy dzień tańca - serwis informacyjny

impresariat tańca - organizacja spektakli tańca współczesnego

działalność wolnej strefy:

fabryka tańca - program patronatów prasowych i tanecznych produkcji teatralnych wolnej strefy

republika tańca - projekt prezentacyjny wolnej strefy

anex solo festival - festiwal solistów tańca współczesnego

strefa tańca - miesięcznik o tańcu współczesnym

dodatkowe informacje:

wolna strefa - podstawowe informacje o stowarzyszeniu i jego działalności

serwis tańca - wyniki oglądalności, możliwości promocyjne, reklama, historia, współpracownicy

kontakt z wolną strefą
kontakt z serwisem tańca

wolna strefa - serwis tańca: Witamy w pierwszym w Polsce serwisie tańca i centrum informacji o tańcu współczesnym. Nasza strona działa od 2000 roku i jest największym internetowym kompendium wiedzy o polskich teatrach tańca.


wolna strefa - serwis tańca
archiwum wiadomości
lipiec 2005 [pełna wersja informacji z serwisu tańca]


Sztuka Ulicy - cz 1.

[01.07.2005] Tanecznymi przedstawieniami "GEN" Tanz Cooperativa (godz. 21.00) i "Jinen" Atsushi Takenouschi (Pałac Kultury i Nauki) w Warszawie rozpocznie się dziś (1 lipca) Festiwal Sztuka Ulicy. Poza spektaklami teatralnymi, muzycznymi i performace na tegorocznym festiwalu wystąpi 6 grup tanecznych.

Zaproszeni twórcy i ich spektakle - cz. 1:

Atsushi Takenouchi (Japonia) - Podczas swojej trzyletniej wypełnionej tańcem w różnych naturalnych przestrzeniach, podróży Atsushi Takenouchi poznawał żywą kulturę starożytnej Japonii i odkrywał jej źródła ukryte w ziemi, klimacie, ludziach, w ich muzyce, zwyczajach, języku, w "szeptach miliardów ukrytych bogów". Taniec zrodzony w małym kręgu, rozprzestrzenił się po całym świecie. Pozostając w harmonii z naturą artysta przywołuje uśpione w swoim ciele wspomnienia: o życiu drzewa, trawy, zwierzęcia, wiatru, ziemi, ognia i wody. Tańcząc także w teatrach i publicznych gmachach, przywołuje tę harmonię z ziemią, powietrzem i otaczającą go naturą.

"Jinen" to forma przedstawienia wykorzystującego technikę japońskiego tańca Butoh. Spektakl jest żywą improwizacją, opartą na chwilowych wrażeniach płynących od ludzi, miejsc, powietrza, klimatu i otoczenia. Podczas swojej trzyletniej wypełnionej tańcem w różnych naturalnych przestrzeniach, podróży Atsushi Takenouchi poznawał żywą kulturę starożytnej Japonii i odkrywał jej źródła ukryte w ziemi, klimacie, ludziach, w ich muzyce, zwyczajach, języku, w "szeptach miliardów ukrytych bogów". Taniec zrodzony w małym kręgu, rozprzestrzenił się po całym świecie. Pozostając w harmonii z naturą artysta przywołuje uśpione w swoim ciele wspomnienia: o życiu drzewa, trawy, zwierzęcia, wiatru, ziemi, ognia i wody. Tańcząc także w teatrach i publicznych gmachach, przywołuje tę harmonię z ziemią, powietrzem i otaczającą go naturą.

Fine 5 Dance Theatre (Estonia) - powstał w 1992 roku w wyniku współpracy piątki tancerzy z innej estońskiej grupy Nordstar Dance Theater. Od początku istnienia teatr współpracował z wieloma choreografami z całego świata, takimi jak m.in. Daniel Tinazzi z Włoch, Eileen Jones ze Szwecji, Cloude-Yane Roulin ze Szwajcarii czy Aki Suzuki z Japonii. Od 1997 roku teatr prowadzony jest przez Tiinę Ollesk i Renee Nommika, którzy usiłują znaleźć własny, oryginalny sposób myślenia i operowania ruchem oraz połączenia różnych technik tanecznych, jak też różnych sposobów improwizacji. Do tej pory teatr stworzył ponad 30 spektakli. Poza Estonią, występował także w USA, Szwecji, Francji, Polsce, Włoszech, Finlandii i Rosji. W roku 1994 artyści założyli szkołę tańca współczesnego pod nazwą Fine 5 Dance School, która stała się centrum kształcenia dla wielu estońskich tancerzy i choreografów. Nauczyciele z USA, Finlandii, Szwecji, Anglii, Francji, Szwajcarii i Belgii uczą w niej technik współczesnych, tańca modern i improwizacji. Wielu studentów z Fine 5 Dance School kontynuuje studia na uczelniach w Estonii i Europie Zachodniej.

"24 Hours" (24 godziny) - to zdaniem fińskiego choreografa , twórcy etiudy "przedstawienie teatru tańca wydobywające ukryte treści na światło dzienne". Tommi Kitti dodaje:"Nie chcę niczego rozwiązywać, ani być spełnionym. Próbuję włączyć się. Działać jako uczestnik." Tommi Kitti w swojej 30-letniej karierze tancerza i choreografa rozwinął swój własny, całkowicie oryginalny język ciała. Ten specyficzny rodzaj ruchu nie był rozwinięty przez żadną tradycyjną technikę tańca, nie pochodzi z żadnych znanych koncepcji - Tommi odkrył go poprzez swe własne "twórcze pielgrzymowanie". Z prasy:Nie ma żadnych kombinacji dla efektów, ruchu dla ruchu jako takiego, ani technik tańca dla samego stylu. Taniec zdaje się naturalnie wypływać z ciał tancerzy, nawet brutalnie i instynktownie - oni są jak zwierzęta." Choreografia: Tommi Kitti Muzyka: Doina Klezmer Tańczą: Tiina Ollesk, Laura Kvelstein, René Nommik, Dmitri Kruus.

"Two trains" (dwa pociągi) - To spektakl o dwóch osobowościach "podróżujących" w czasie i przestrzeni, których indywidualne wizje i odczucia różnią się w zależności od momentu, w jakim się znajdują i spotykają. Dwoje tancerzy, którzy spotykają się na stacji "Fantazja i Pamięć" tworzą obraz dwóch umykających cieni, których ścieżki krzyżują się tylko na moment by nigdy więcej się już nie spotkać. Tych dwoje fantastycznych tancerzy, Tiina Ollesk i René Nommik to jednocześnie choreografowie spektaklu. Lakoniczny i powściągliwy język ich tańca wprowadza równowagę pomiędzy symbolicznym, ekspresyjnym przedstawieniem idei a czystą emocją. (Giornale di Sicilia, Włochy).

Senza Tempo (Hiszpania) - to grupa teatralno - taneczna z Barcelony ("katalońskie zagłębie teatralne") kierowana przez Ines Boza i Carles'a Mallol. Ines i Carles spotkali się na warsztatach w Grenadzie, zorganizowanych przez członków zespołu Piny Bausch. W 1990 roku rozpoczęli wspólną pracę, która zaowocowała przedstawieniem "Senza Tempo" (1991). W 1992r. zespół wziął udział w bardzo prestiżowym Jacob's Pillow Dance Festiwal (w USA) i Humberside Dance Agency (w Anglii), gdzie tancerze pokazywali fragmenty swoich prac, które później stały się częściami ich następnych spektakli .W1994 roku do grupy dołączyły kolejne dwie osoby. Artyści Senza Tempo stworzyli własny, nowy i niezwykle poetycki język, bardzo różny od tego, który dominuje na światowych scenach tańca. Sytuując się pomiędzy teatrem, tańcem i życiem, poszukują takich środków przekazu, które byłyby zdolne wziąć w niewolę widzów wraz z ich emocjami i przenieść w intymny świat wyobraźni. Bawią się logiką rodem z poezji, wciąż zaskakują widzów czymś niespodziewanym i nieoczekiwanym, przeplatając to wszystko subtelnym humorem. Ich spektakle wprawiają widzów w oszołomienie. Swym teatrem chcą uwodzić, poruszać i prowokować, a wszystko po to, byśmy mogli przenieść się w świat naszej fantazji. Pierwsze przedstawienie zespołu, od tytułu którego grupa przyjęła nazwę, było witane jako odkrycie dziwnych, ale bardzo hiszpańskich sposobów obrazowania - widowiskowych, świeżych i "surrealnie oryginalnych". Stworzyli w nim sentymentalny świat bez nieugiętych, surowych reguł. Od tego momentu, wszystkie ich spektakle, które pokazywali w wielu krajach świata, wszędzie były określane podobnie - jako "nieoczekiwana niespodzianka", "miejska poezja", widowiska "smakowicie szalone", "genialne i uwodzicielskie". W Polsce bawili kilkakrotnie - m.in na poznańskiej Malcie, na Festiwalu Teatrów Ulicznych w Krakowie, w Jeleniej Górze, a także na naszej Sztuce Ulicy.W 2000 roku przedstawili w Warszawie dwa spektakle z tzw. wodnej trylogii."Capricho" oraz "Lazurd" . "Lazurd" (Lazur) czyli opowieść o niezwykłej podróży przez życie rozgrywała się w wielkim basenie napełnianym wodą na oczach widzów. Oba przedstawienia wraz z trzecią częścią "Zahories" odniosły sukces na wielu europejskich i amerykańskich festiwalach.

"El Bosque de Marcela" (Las Marceli) - Artystyczna kreacja teatru Senza Tempo mieści się pomiędzy teatrem a tańcem, poezją a surrealizmem, w poszukiwaniu teatralnego języka przekazu, który zaangażuje emocjonalnie publiczność i pozwoli jej przenieść te doznania do prywatnego świata. "El Bosque de Marcela" jest kombinacją teatru i tańca, w której najważniejsza jest gra. "Posłużmy się grą planszową dla dzieci The snakes and the ladders (bardzo popularna w zachodniej Europie) zawierająca uniwersalne symbole i potraktujmy ją jako punkt wyjścia do zbudowania własnego labiryntu, własnego pola gry" - przekonują twórcy spektaklu. Cztery postaci, które przybywają do "ogrodu przypadków" są w rzeczywistości graczami, którzy zbuntują się przeciwko swojemu gospodarzowi.

Tanz Cooperativa (Japonia/Włochy/Niemcy/Polska) - to międzynarodowa grupa artystów z Japonii, Włoch, Niemiec i Polski. W jej skład wchodzą uczestnicy wspólnych spotkań warsztatowych z Atsushim Takenouchi. Są to m.in. tancerze, zajmujący się tańcem współczesnym, poszukiwacze i praktycy różnych unikalnych technik ruchu, które zachowały się w niektórych kulturach lub są praktykowane i przekazywane przez pojedyncze osoby. Taką sztuką jest też japoński taniec Butoh. Jest on dla każdego z uczestników osobistym doświadczeniem, sposobem odkrywania własnego wnętrza, techniką duchowego rozwoju. Oprawę muzyczną przedstawienia przygotuje grupa PLANKTON. Jest to zespół młodych ludzi w niekonwencjonalny sposób tworzących muzykę. Wykorzystują oni zarówno instrumenty tradycyjne, jak i przedmioty codziennego użytku, ale także unikalne instrumenty z różnych okresów rozwoju muzyki elektronicznej. Ich celem jest odkrywanie nowych wymiarów dźwięku. Ich muzyka, improwizowana i wykonywana na żywo, będzie stanowić wyrazisty kontrapunkt wobec fizycznych działań tancerzy.

"GEN" oznacza pierwotne źródło, rzekę okalającą Yin (ciemność) i Yang (światłość). W obecnym społeczeństwie niekończące się nigdy wojny oddzielają nasze ciała od świata ducha i od nas samych. Jednak kosmiczny strumień nie przestaje płynąć. Spektakl "GEN" to podróż w poszukiwaniu ukrytego źródła, odbywana w cielesnych "kanoe".

Grafik i pozostałe prezentacje zespołów w kolejnej wiadomości.

Sztuka Ulicy - cz 2.

[01.07.2005] Tanecznymi przedstawieniami "GEN" Tanz Cooperativa (godz. 21.00) i "Jinen" Atsushi Takenouschi (Pałac Kultury i Nauki) w Warszawie rozpocznie się dziś (1 lipca) Festiwal Sztuka Ulicy. Poza spektaklami teatralnymi, muzycznymi i performace na tegorocznym festiwalu wystąpi 6 grup tanecznych.

Zaproszeni twórcy i ich spektakle - cz 2.:

Teatr Bretoncaffe (Polska) - został założony w 2001 roku w Warszawie, ale twórcy teatru - Anna Godowska (tancerka, choreograf), Sławomir Krawczyński (scenarzysta, reżyser), Dominik Strycharski (muzyk, kompozytor) współpracowali ze sobą wcześniej realizując projekty dla Stowarzyszenia Scena 96: Dedal (1999), Nokturn (2000). Teatr Bretoncaffe w swojej twórczości łączy taniec współczesny/ruch, aktorstwo, tekst, muzykę. Traktując w sposób otwarty samo pojęcie teatru twórcy Bretoncaffe nie chcą ograniczać się li tylko do poszukiwania stylu. Teatr jest dla nich miejscem, gdzie artysta w sposób świadomy otwiera się na rzeczywistość. U podstaw każdej pracy leży chęć uchwycenia poprzez działanie teatralne tego, co podskórne w życiu człowieka i kulturze, tego co niejasne, nie w pełni uświadomione i trudne do wyrażenia. Źródłem inspiracji może być zarówno konkretny tekst literacki lub filozoficzna myśl, jak i obserwacja codziennych wydarzeń, czy też kontemplacja snów. Dla twórców Bretoncaffe taniec jest ogólną nazwą pracy nad ciałem, a praca ta zakłada potraktowanie ciała jako medium treści psychicznych. Począwszy od 2004 roku zespół systematycznie pracuje nad własną techniką pracy z ciałem, czerpiąc wiele inspiracji ze współczesnych nurtów psychoanalizy. Teatr Bretoncaffe należy do nurtu teatrów niezależnych. Swoje projekty finansuje z jednorazowych dotacji instytucji publicznych oraz ze środków własnych. Współpracuje z wieloma artystami oraz instytucjami, wśród których wymienić należy: Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie, Stowarszyszenie Scena 96, Mazowieckie Centrum Kultury i Sztuki, Ośrodek Działań Twórczych, Stowarzyszenie Tancerzy Niezależnych.

"Slam" to spektakl łączący w parateatralną całość tekst, taniec współczesny i kreowaną na żywo muzykę. Tytuł projektu pochodzi od modnego obecnie zjawiska artystycznego, łączącego w sobie elementy poezji, teatru, performance'u, czasami także muzyki. Projekt wyrasta z fascynacji tą formą ekspresji. Slam jest obszarem słowa, swego rodzaju ostoją poezji, jej żywej odmiany, która poszukuje kontaktu z odbiorcami. Budując komunikat, który ewoluuje od pseudo-politycznej retoryki, poprzez powieściową narrację, liryczne fragmenty, zwykłą mowę, aż do absurdalnej nierealności, artyści chcą- mówiąc pokrótce - ukazać plastyczność słowa, jego przeciwstawne bieguny, piękno i brud, zwodniczość, iluzoryczność, a jednocześnie przejawiającą się na różnych poziomach muzyczność. W finałowych fragmentach spektaklu zdania rozpadają się, słowa pękają, rozlatują się na fonemy, sylaby, dźwięki. Drugim ważnym aspektem przedstawienia jest związek słowa z ciałem. Swoista gra pomiędzy jednym i drugim. W spektaklu "Slam" słowo stanie się elementem muzyki, jej częścią składową, tym samym stanie się częścią tańca. Impulsy przebiegają od słowa do ruchu i odwrotnie - gest inicjuje mowę. Kompozycja całości jest właśnie złożoną grą zależności między tymi elementami.

Teatr Okazjonalny (Polska) - powstał w 2000 roku z inicjatywy dwójki tancerzy-choreografów: Joanny Czajkowskiej i Jacka Krawczyka. Od tego czasu zespół zrealizował wiele spektakli tanecznych, zapraszając do współpracy także innych artystów. W tej chwili jest jednym z najlepszych i najbardziej aktywnych teatrów tańca w Trójmieście. Sylwetki artystów: Joanna Czajkowska: absolwentka Instytutu Pedagogiki UG i Kwalifikacyjnego Kursu Instruktorów Tańca Współczesnego przy SAK w Gdańsku (dyplom z wyróżnieniem); uzyskała również dyplom zawodowej tancerki przyznawany przez Związek Artystów Scen Polskich; członek ZASP, pedagog, choreograf i aktor - tancerz, związana wcześniej z Teatrem Patrz Mi Na Usta i Gdańskim Teatrem Tańca; jako choreograf i niezależny twórca debiutowała w 1997 roku; współpracowała z teatrem Kino Variatino, Teatrem Artonik z Francji, Cappellą Gedanensis tańczyła na scenach teatralnych m.in.: w Gdańsku, Warszawie, Krakowie, Poznaniu, Lublinie, Szczecinie i za granicą: Litwa, Czechy, Rosja; jako pedagog pracowała m.in. dla SAK w Gdańsku, Teatru FETA; od listopada 2003 jest wykładowcą w Sopockiej Scenie Off de Bicz. Jacek Krawczyk: absolwent AWF-u w Gdańsku; zdobył dyplom tancerza zawodowego, przyznawany przez Związek Artystów Scen Polskich, członek ZASP, tancerz, choreograf i pedagog; w latach 1987 - 97 pedagog z zakresu dynamiki i plastyki ruchu, aktor - tancerz Teatru Ekspresji; współpracował m.in. z Teatrem Dada von Bzdulow, z Teatrem Patrz Mi Na Usta, niemieckim Audio Gruppe, Cappellą Gedanensis, Teatrem FETA i francuskim teatrem Artonik; od sezonu 2001/2002 współpracuje też z Teatrem Miejskim im. W. Gombrowicza w Gdyni, występował na scenach teatralnych w całej Polsce i za granicą (m.in.: Włochy, Turcja, Rosja , Czechy); jako pedagog z zakresu teatru tańca pracował w SAK w Gdańsku, Alternatywnej Szkole Teatralnej Żak i Sopockiej Scenie Off de Bicz. Iwona Strupiechowska - tancerka, choreograf i nauczyciel tańca; absolwentka poznańskiego AWF-u i dwuletniego Studium Tańca Współczesnego przy CK Zamek w Poznaniu; uzyskała również dyplom zawodowej tancerki przyznawany przez Związek Artystów Scen Polskich, członek ZASP; w roku 1997 odbyła 3 - miesięczny kurs aktorski w zakresie podstawowym - technika gry aktorskiej w filmie przy Akademii Filmowej w Londynie, współpracowała z innymi tancerzami niezależnymi, z Teatrem Kino Variatino, z Platformą Dancevision; w 2003 roku stypendystka Urzędu Miasta Gdańska; z TO zrealizowała spektakle: "W czerni i bieli" w jej choreografii oraz "Signum Temporis", "Carpet Show" i najnowszy - "Viva la vida".

"Viva la vida!" - Przedstawienie zatytułowane "Niech żyje życie!" wzięło swą nazwę od ostatniego obrazu Fridy Kahlo i zostało zainspirowane biografią i twórczością tej meksykańskiej malarki. Jednak dążeniem twórców nie jest opowiadanie o kolejach losu artystki, ale wydobycie i ukazanie uniwersalnych prawd, które kryją się za jej jednostkową historią. Spektakl ma być współczesnym dialogiem z twórczością Fridy oraz zawartym w niej przekazem intelektualnym i emocjonalnym. Zarówno scenografia, jak i choreografia wykorzystują przede wszystkim wątki związane z intensywnym doznawaniem świata poprzez cierpienie wywołane chorobą, bolesnymi relacjami z ludźmi, poczuciem bezsilności. Jednak konkluzją spektaklu, podobnie jak przesłaniem artystki, która stała się inspiracją choreografów, jest przekonanie, że warto cenić życie we wszystkich jego przejawach, z całą intensywnością szczęścia i cierpienia, bo właśnie intensywne doznawanie życia sprawia, że wciąż chcemy tworzyć i kochać.

Program prezentacji tanecznych

1 lipca, godz. 21.00 "GEN" Tanz Cooperativa (Pałac Kultury i Nauki)
1 lipca, godz. 22.00 "Jinen" Atsushi Takenouchi (Pałac Kultury i Nauki)
2 lipca, godz.20.30 "Viva la vida!" Teatr Okazjonalny (Park Agrykola)
2 lipca, godz. 21.30 "24 Hours" Fine 5 Dance Theatre (Park Agrykola)
3 lipca, godz. 21.00 "Two trains" Fine 5 Dance Theatre (Park Agrykola)
3 lipca, godz. 22.00 "Viva la vida!" Teatr Okazjonalny (Park Agrykola)
4 lipca, godz. 21.00 "El Bosque de Marcela" Senza Tempo (Park Agrykola)
4 lipca, godz. 21.00 "Slam" Teatr Bretoncaffe (Krzywe Koło)
5 lipca, godz. 21.00 "El Bosque de Marcela" Senza Tempo (Park Agrykola)
5 lipca, godz. 21.00 "Slam" Teatr Bretoncaffe (Krzywe Koło)


PRAWA AUTORSKIE:
1. tekst: © opracowanie materiałów promocyjnych organizatora i /lub/ wykonawcy: serwis tańca
2. zdjęcia: © brak publikacji

1. kopiowanie i przetwarzanie tekstu opublikowanych powyżej informacji: dozwolone z podaniem źródła
Dalsze publikacje muszą posiadać adnotację: "źródło: wolna strefa - serwis tańca", lub "źródło: www.wolnastrefa.republika.pl".

2. kopiowanie zdjęć ilustrujących opublikowane powyżej informacje: zabronione

Prosimy nie łamać praw autorskich.

więcej o prawach autorskich --->>>


~~~~~  powrót do strony archiwalnej serwisu tańca


główna     serwis tańca


odkryć strony od 20.10.2000

wolna strefa - serwis tańca: taniec współczesny, taniec nowoczesny, modern dance, festiwale tańca, teatry tańca, warsztaty tańca współczesnego, katalog tańca

© wolf
wszystkie prawa zatrzeżone