wolna strefa - serwis tańca [strona główna]free zone - dance service [home page]


© serwis tańca

działy serwisu tańca:

najnowsze wiadomości w serwisie

recenzje serwisu tańca

wywiady serwisu tańca

teksty serwisu tańca

galeria fotografii tanecznej

forum dyskusyjne

promocja tańca współczesnego:

katalog tańca - katalog polskich teatrów tańca współczesnego

międzynarodowy dzień tańca - serwis informacyjny

impresariat tańca - organizacja spektakli tańca współczesnego

działalność wolnej strefy:

fabryka tańca - program patronatów prasowych i tanecznych produkcji teatralnych wolnej strefy

republika tańca - projekt prezentacyjny wolnej strefy

anex solo festival - festiwal solistów tańca współczesnego

strefa tańca - miesięcznik o tańcu współczesnym

dodatkowe informacje:

wolna strefa - podstawowe informacje o stowarzyszeniu i jego działalności

serwis tańca - wyniki oglądalności, możliwości promocyjne, reklama, historia, współpracownicy

kontakt z wolną strefą
kontakt z serwisem tańca

wolna strefa - serwis tańca: Witamy w pierwszym w Polsce serwisie tańca i centrum informacji o tańcu współczesnym. Nasza strona działa od 2000 roku i jest największym internetowym kompendium wiedzy o polskich teatrach tańca.


wolna strefa - serwis tańca
archiwum wiadomości
lipiec 2005 [pełna wersja informacji z serwisu tańca]


Tancerze Malty

[03.07.2005] Prezentujemy sylwetki zespołów tanecznych, które wystąpią na tegorocznym Malta Festival. XV Międzynarodowy Festiwal Teatralny Malta 2005 odbywa się w Poznaniu (1-10 lipca).

Sylwetki grup i spektakli tanecznych Malty:

Les Passagers (Francja) - Białe płótno rozpięte pionowo, naprężone, gotowe, by na nim malować. Od wieków do tego jest wykorzystywane. Czasami może być sceną dla teatru cieni. Albo zastawką budującą przestrzeń. Czy jednak płótno rozpięte pionowo może być sceną dla tancerzy? Taniec wertykalny - czy to możliwe? Compagnie Les Passagers została założona w 1988 roku przez choreografa i reżysera Philippe Riou. Od początku interesował go eksperyment łączący w sobie rozważania nad związkami zachodzącymi w układzie: człowiek - wszechświat - architektura. Stąd eksploracja miejsc publicznych tak różnych, jak parkingi, place, rusztowania, parki, kościoły. Spektakle, powstające jakby wbrew prawom grawitacji, są magiczne. Ich symbolika pozostaje niezwykle bogata, bo sensy się multiplikują; człowiek umierający co innego znaczy niż człowiek umierający na linie, która nigdy nie pęka...

"Récif" powstał w 1998 roku. To poetycki spektakl, który łączy w sobie malarstwo, taniec, teatr i muzykę. I sięga do historii Orfeusza i Eurydyki zanurzonej w naszym świecie pełnym przemocy, kłamstwa, samotności. Wprowadzeniem do tego przedstawienia niech będą słowa Nitzschego: "Wiemy, iż zniszczenie iluzji nie tworzy bezpośrednio prawdy, lecz nowy obszar nieświadomości, wzmocnienie naszej pustki, powiększenie naszej pustyni". Dodajmy jeszcze pytanie Clowna, jednego z bohaterów "Récif": "Czy musimy kochać, żeby żyć?" No właśnie...

Zespół Artystyczny Ocelot (Polska) - Zespół Artystyczny "OCELOT" działa w ramach Fundacji Wspierania Kultury Ruchu OCELOT, która ma zasięg międzynarodowy. Jako teatr eksperymentalny "OCELOT" funkcjonuje od 1999 roku. Od początku prowadzi go Julian Hasiej - absolwent Warszawskiej Szkoły Baletowej, związany w swoim czasie z Operą Wrocławską, Teatrem Wielkim w Łodzi, Estradą Śląską, Teatrem Pantomimy Henryka Tomaszewskiego; wieloletni choreograf i kierownik baletu w Teatrze Rozrywki w Chorzowie. Założycielem Zespołu Artystycznego "OCELOT" jest natomiast Bogdan Zając - trzykrotny mistrz świata w czwórkach męskich w akrobatyce sportowej, członek zespołu Cirque Du Solei.

Dwugodzinne widowisko, jakie OCELOT zaprezentuje w Poznaniu, sami artyści nazywają "artystyczno-akrobatycznym show". Łączy ono sport i artystyczną sztukę ruchu, pantomimę, taniec i akrobatykę. Do tego muzyka grana na żywo - w jej rytm w podniebny lot wyrusza dwudziestu artystów. Ale nie jest to jedynie popis cyrkowy. To próba znalezienia nowej przestrzeni scenicznej, nowych środków wyrazu, rodzaj eksperymentu poruszającego emocje na innych zasadach niż teatr, do jakiego przywykliśmy. Wszystko po to, by wprowadzić widza w magiczny świat marzeń, by zaprosić go do krainy baśni i opowiedzieć o uczuciach budujących nasze człowieczeństwo. Każdy spektakl jest inny, bo jego fabuła pozostaje otwarta - wynika wprost z jakości porozumienia z publicznością.

Projekt "Trans Dance Europe" (Francja) - Pomysł "korporacji" Europejskich Scen Tańca zrodził się w Avignonie we Francji w 1997 roku podczas festiwalu tańca współczesnego Les Hivernales. Zakłada on z jednej strony szeroką promocję młodych poszukujących teatrów tańca, z drugiej zaś - wzajemną wymianę doświadczeń i metod pracy. Stąd też pierwsza faza projektu (2000-2003) skupiała się przede wszystkim na organizowaniu w krajach członkowskich różnego typu warsztatów, lekcji, treningów, konferencji itp. Faza druga rozpoczęła się w 2003 roku, a zakończy w 2006 . Można ją nazwać nieustającym festiwalem tańca, bo jednym z najważniejszych jej elementów będą prezentacje spektakli w krajach grup tworzących ową europejską korporację. W konsekwencji mamy do czynienia nie tylko z wymianą doświadczeń artystycznych, ale i poszerzaniem dialogu - wszak wszystko odbywa się na styku różnych kultur i tradycji. To projekt europejskiej integracji poprzez sztukę. Taniec ze swym językiem rytmu, ruchu, gestu najłatwiej przekracza granice narodowe. Projekt "Trans Danse Europe" jest finansowany przez Program Unii Europejskiej Culture 2000. Polskim partnerem projektu jest Centrum Kultury "Zamek" w Poznaniu.

"Helium" Teatru Mossoux-Bonté proponuje rozważania dotyczące opozycji: tożsamość - symetria, podobieństwo - różnicowanie, ciągłość - fraktalność, męskość - kobiecość. Bada wpływ dwoistości na wyobraźnię, opowiadając historię dwóch par - "fałszywych bliźniąt", których życie choć tożsamo podobne przebiega całkowicie równolegle.

"Kilka błyskotliwych spostrzeżeń" (a'la Gombrowicz) Teatru Dada von Bzdülöw to spektakl inspirowany lekturą Gombrowicza, a właściwie - jak mówi jego twórca, Leszek Bzdyl - "niechęcią do pisarza, którego wielkość przytłacza". Bzdyl jednak nie kryje, że jest zafascynowany "metodycznym szaleństwem Gombrowicza w wydobywaniu się z nicości. Nikt tak jak on nie umiał mówić JA" - dodaje. Dada von Bzdülöw (założony w 1993 roku) to teatr aktora balansującego pomiędzy obnażeniem własnej intymności a metodyczną realizacja partytur scenicznych.

"We are all Marlene Dietrich FOR" Erny Omarsdottir (Islandia) i Emila Hvratina (Słowenia) określany jest jako "spektakl dla żołnierzy biorących udział w międzynarodowych misjach pokojowych". Wszystko pomyślane jest tak, by dostarczyć radość. A tej doświadczą nie tylko żołnierze, ale wszyscy: artyści i ci, których życie wyznacza rytm newsów. Twórcom nie chodzi o krytykę wojny, nie są przeciwko armii - chcą w tej specyficznej sytuacji doprowadzić do porozumienia ze sztuką, chcą dać pretekst do takich przeżyć, jakie kiedyś wywoływała Marlena Dietrich swoją piosenką "Lili Marleen".

"Moment" Magdaleny Reiter to próba mówienia językiem teatru tańca o tym, co jest jego "antytematem": o bezruchu, opadaniu, ciszy, bezcelowości - o tym, co jest marginalizowane, pomijane, niezauważane, a co ruch, gest, rytm inicjuje. Wszystko połączone jest we wspólnej idei, bo zatrzymanie poprzedza ruch, a opadanie go kończy, cisza stanowi wstęp do ruchu, a jego bezcelowość jest praprzyczyną tańca. Tytułowy moment to także czas. I na tym czasie przede wszystkim koncentruje się projekt Reiter, uznawanej za jedną z ciekawszych twórców współczesnego teatru tańca.

Strange Fruit (Australia) - Strange Fruit znany jest maltańskiej publiczności: w 1999 roku zespół pokazał w Poznaniu dwa spektakle - "Flight" i "The Field", budząc powszechny zachwyt dla swojej sztuki. To, co proponuje nazywano wówczas "podniebnym baletem". Swoje opowieści aktorzy snuli wysoko nad ziemią, zawieszeni na elastycznych, cienkich tyczkach, mając za nic siłę grawitacji... Te tyczki stanowią "znak rozpoznawczy" ich teatru. Widowiska Strange Fruit łączą rzeźbę, artystyczną instalację z cyrkiem i baletem, co tworzy nową teatralnie jakość.

Strange Fruit założył w 1994 roku w Melbourne Roderick Poole - dramatopisarz, reżyser, kompozytor, projektant, muzyk i aktor. Wszyscy członkowie zespołu są zawodowymi tancerzami lub mimami, od lat uprawiającymi teatr plenerowy. Reżyserem spektakli pokazywanych na MALCIE'99 i "The Spheres", który zobaczymy w tym roku, jest Suzanne Chaundy, wcześniej związana przede wszystkim z teatrem operowym.

"Sfery" to rodzaj wizualnego poematu. Sam tytuł otwiera ogromne pole interpretacji i tak też spektakl jest skonstruowany: sugestie w nim zawarte dają możliwość indywidualnego snucia wątków, opowieści. Sztuka porusza problem izolacji, wyzwolenia, narodzin, konfliktu, a zatem dotyka różnych sfer kontaktów międzyludzkich - zarówno bezpośrednich, fizycznych, namacalnych, jak i mentalnych, psychologicznych, zmysłowych. To właśnie pokonywanie różnych "sfer" wytycza drogę ludzkiego życia. Choreografia jest dziełem Miki Oikawa, która współpracujące z Strange Fruit od 1997 roku. Autorką kostiumów i form nadmuchiwanych jest Rose Chong, pracująca z teatrem także przy poprzednich realizacjach.


PRAWA AUTORSKIE:
1. tekst: © opracowanie materiałów promocyjnych organizatora i /lub/ wykonawcy: serwis tańca
2. zdjęcia: © brak publikacji

1. kopiowanie i przetwarzanie tekstu opublikowanych powyżej informacji: dozwolone z podaniem źródła
Dalsze publikacje muszą posiadać adnotację: "źródło: wolna strefa - serwis tańca", lub "źródło: www.wolnastrefa.republika.pl".

2. kopiowanie zdjęć ilustrujących opublikowane powyżej informacje: zabronione

Prosimy nie łamać praw autorskich.

więcej o prawach autorskich --->>>


~~~~~   powrót do strony archiwalnej serwisu tańca


główna     serwis tańca


odkryć strony od 20.10.2000

wolna strefa - serwis tańca: taniec współczesny, taniec nowoczesny, modern dance, festiwale tańca, teatry tańca, warsztaty tańca współczesnego, katalog tańca

© wolf
wszystkie prawa zatrzeżone