wolna strefa - serwis tańca [strona główna]free zone - dance service [home page]


© serwis tańca

działy serwisu tańca:

najnowsze wiadomości w serwisie

recenzje serwisu tańca

wywiady serwisu tańca

teksty serwisu tańca

galeria fotografii tanecznej

forum dyskusyjne

promocja tańca współczesnego:

katalog tańca - katalog polskich teatrów tańca współczesnego

międzynarodowy dzień tańca - serwis informacyjny

impresariat tańca - organizacja spektakli tańca współczesnego

działalność wolnej strefy:

fabryka tańca - program patronatów prasowych i tanecznych produkcji teatralnych wolnej strefy

republika tańca - projekt prezentacyjny wolnej strefy

anex solo festival - festiwal solistów tańca współczesnego

strefa tańca - miesięcznik o tańcu współczesnym

dodatkowe informacje:

wolna strefa - podstawowe informacje o stowarzyszeniu i jego działalności

serwis tańca - wyniki oglądalności, możliwości promocyjne, reklama, historia, współpracownicy

kontakt z wolną strefą
kontakt z serwisem tańca

wolna strefa - serwis tańca: Witamy w pierwszym w Polsce serwisie tańca i centrum informacji o tańcu współczesnym. Nasza strona działa od 2000 roku i jest największym internetowym kompendium wiedzy o polskich teatrach tańca.


wolna strefa - serwis tańca
archiwum wiadomości
sierpień 2005 [pełna wersja informacji z serwisu tańca]


Rusza Gdańska Korporacja Tańca

[20.08.2005] Rusza festiwal Gdańska Korporacja Tańca, który zaplanowany został w terminie 24 - 28 sierpnia w Klubie Żak. Prezentujemy program, opisy choreografii i imprezy towarzyszące. Można jeszcze zapisywać się na warsztaty. Bilety na spektakle: jeden dzień: 20 zł - normalny, 15 zł - ulgowy i 10 zł - na kartę klubową. Uwaga: liczba miejsc ograniczona - miejsca numerowane. kontakt: Klub Żak, ul. Grunwaldzka 195/197, Gdańsk, tel. (0-58) 344 05 73 wew. 117

Gdańska Korporacja Tańca - program

24 sierpnia, godz.19.00
Magdalena Reiter "Moment/studium zatrzymanego czasu"
Krzysztof "Leon" Dziemaszkiewicz "Varietes Cameleon"
Dada von Bzdulow "Bonsai"
Radek Hewelt "Wrażenia o tym, co było przed krawędzią"

25 sierpnia, godz.19.00
Andrzej Morawiec & Katarzyna Antosiak "Do it"
Dada von Bzdulow "Juicy Flesh"
Teatr Amareya "XENOS"
Radek Hewelt & Eulalia Farro "Zoom in"
Chiharu Mamiya "Orient Express MTD"

26 sierpnia, godz.19.00
Good Girl Killer "Good Girl Killer"
Kino Variatino "Między stołami"
Teatr Okazjonalny "Helikopter"
Filip Szatarski "Jakub"

27 sierpnia, godz.19.00
Krzysztof "Leon" Dziemaszkiewicz "Królestwo Szambalii"
Mariusz Jędrzejowski & Chiharu Mamiya "PIJOT"
Rafał Dziemidok "Brudny Róż"

28 sierpnia, godz.19.00
Teatregroup Trava "Hella! Helle!"
W&M Physical Theatre - cykl "Secret Moments":
Keave Mooney "Passages"
Wojciech Mochniej "Silence"
Anna Krysiak "Secret Places"

Gdańska Korporacja Tańca - warsztaty

24-28 sierpnia
Prowadzenie (grupy średniozaawansowane):
Leszek Bzdyl (Polska)
Chiharu Mamiya (Japonia)
Martin Kilvady (Słowacja/Belgia)
Magdalena Reiter (Polska/Słowenia)
Warsztaty realizowane są we współpracy z Państwową Szkołą Baletową w Gdańsku. Zapisy: (0-58) 344 05 73 w. 163

Gdańska Korporacja Tańca - imprezy towarzyszące (wstęp wolny)

24 sierpnia
Inauguracja festiwalu - kawiarnia Klubu Żak, impreza taneczna na rozpoczęcie, po zakończeniu dyskusji pospektaklowych; gra Zbyszek "Zibi" Bieńkowski.
24-28 sierpnia
Dyskusje pospektaklowe - galeria Klubu Żak, spotkania artystów z publicznością, rozmowy o spektaklach, o tym co istotne, nurtujące i potrzebujące wspólnej konfrontacji.
28 sierpnia
Zakończenie festiwalu - kawiarnia Klubu Żak, impreza taneczna; pożegnalna.

Gdańska Korporacja Tańca - opisy spektakli:

Magdalena Reiter - "Moment/studium zatrzymanego czasu"
Choreografia: Magdalena Reiter
Występują: Barbara Kukovec, Ivan Peternelj, Mateja Rebolj, Magdalena Reiter, Ravil Sultanov

"Moment" jest próbą ujęcia niemożliwego - momentu "powstawania", "formowania się". Zatrzymany czas, gdzie nic nie jest stabilne. Upadek, cisza, bezruch, bezcelowość - jako czynniki budujące indywidualne światy, niewielkie mikrokosmosy . Osobiste przestrzenie, które formują większą hermetyczną realność, nie tylko poprzez interakcje, ale przede wszystkim poprzez logikę wzajemnego pożyczania sobie sensów.

Krzysztof "Leon" Dziemaszkiewicz (Teatr Patrz Mi na Usta) - "Variete Cameleon"
Choreografia, reżyseria: Krzysztof "Leon" Dziemaszkiewicz
Występują: Bożena Eltermann, Magda Frąckiewicz, Piotr Jahołkowski, Marek Kakareko, Anna Steller, Krzysztof "Leon" Dziemaszkiewicz, Piotr J., Krzysztof Czerny, Dominika Krajewska

"Variete Cameleon", to spektakl pełen wzruszeń, ekstremalnych doznań i nieokiełznanej groteski. To jedyna w swoim rodzaju podróż po zakamarkach absurdalnej krainy teatrzyków i kabaretów berlińskich lat 30.

Dada von Bzdulow - "Bonsai"
Choreografia: Katarzyna Chmielewska
Występuje: Leszek Bzdyl

"Bonsai" to opowieść o formowaniu się wbrew własnej woli, albo też - Bonsai - to opowieść o formowaniu się w zgodzie z własną wolą. Nadać nowy kształt , uzyskać nowy kształt - choćby za pomocą obwiązywania drutem (w przenośni). Nadać nowy kształt , uzyskać nowy kształt - choćby na chwilę. Ubawić się i zapomnieć. Spełniać w deformacjach.

Radek Hewelt - "Wrażenia o tym, co było przed krawędzią"
Choreografia: Radek Hewelt
Występuje; Radek Hewelt

Punktem wyjścia do tej pracy jest sytuacja człowieka, który znajduje się w krytycznym momencie: pozostał mu krótki czas - dzień, dwa dni, tydzień - po którym to, na czym mu najbardziej zależy, skończy się. Co pozostaje? Krótki czas na zrealizowanie swoich pragnień? Rozpacz? Brak nadziei? Na pewno wiele ekstremalnych stanów emocjonalnych i zachowań, często na granicy ogólnie przyjętych norm etycznych. Filmy, muzyka i literatura z lat 40 i 50, były główną inspiracją w tej pracy.

Andrzej Morawiec & Katarzyna Antosiak - "Do it"
Choreografia: Andrzej Morawiec
Występują: Katarzyna Antosiak, Andrzej Morawiec

"Do it" - to krótka opowieść z dość długą historią. Choreografia, której początek sięga kilku lat wstecz. Zmieniając kształt i nastrój, kojarzona z różną muzyką przybierała coraz wyraźniejszy kształt. W pewnym momencie z przyczyn niezależnych od twórcy i wykonawców drastycznie zamieniona w solo, czyli "Do it - duet minus 1". Na szczęście wróciła do postaci duetu. Ewoluując wraz z doświadczeniami pary bohaterów nabierała barw i odcieni. Banalna historia, wytarty motyw; dwoje ludzi obok siebie współbrzmiących w przestrzeni scenicznej. Czytelne do bólu relacje między nimi narzucają widzowi jednokierunkową interpretację tego, co dzieje się na scenie. "Do it" to historia o uczuciach, emocjonalnych wzlotach, rozstaniach i powrotach. Jest to sztuka o miłości, przeciw której systematycznie się uodparniamy, wypierając ją z codziennego życia. Opowieść o uczuciu, które, choć czasem dręczy każdego z nas, to gdy go brak, w głębi serca za nim tęsknimy. Na co dzień krępujemy się je okazywać bliskiej osobie a przecież to ono napędza nas do czynów, po których często odkrywamy lepszą część siebie. Nie bójmy się kochać. Do it! (Cytat za Tadeuszem Skutnikiem "zanglicyzowana forma zapisu spolonizowanego tytułu Duet".)

Dada von Bzdulow - "Juicy Flesh"
Choreografia: Katarzyna Chmielewska, Anna Steller
Występują: Katarzyna Chmielewska, Anna Steller

"Juicy Flesh" bywa krwisty, soczysty, pikantny, a czasem treściwy niczym słodka kremówka. To smak równie doskonały, co unikatowy, będący raczej kwestią chwili niż trwałego odczucia.

Teatr Amareya - "XENOS"
Reżyseria: Katarzyna Julia Pastuszak
Występują: Agnieszka Kamińska, Katarzyna Julia Pastuszak, Aleksandra Śliwiński

"XENOS" - tu i teraz - pobombowisko XX wieku, czasy "małej stabilizacji" globalnego kapitalizmu, euforii konsumeryzmu i nowego (nie)ładu światowego. Pod maską lukrowanej zmedializowanej rzeczywistości kipią konflikty. Codzienność przynosi kolejne raporty o erupcjach nienawiści i przemocy. "25 Dzień Nienawiści, za zamachowców przebrane były nawe niemowlęta" - komunikują nagłówki gazet - złowieszcze echo pierwszych stron orwellowskiego "Roku 1984". Ciało, bombardowane przez medialne obrazy przemocy i jej różne formy obecne w codzienności, niepostrzeżenie asymiluje mechanizmy agresji i auto-nadzoru i nasiąka ideologią konsumeryzmu. Obrastając w pancerz zobojętnienia stajemy się ślepi na drugiego człowieka, potrafiąc równie ślepo nienawidzić Obcego.

Czy istnieje możliwość odzyskania i chronienia suwerenności ciała, aby nie powielało ono wzorców agresji, której zasad uczymy się i mniej lub bardziej świadomie asymilujemy poprzez matryce zachowania, poruszania się, myślenia? Jak chronić wrażliwość i przeciwdziałać dezintegracji tkanki etycznej ludzkości? Spektakl "Xenos" jest próbą odpowiedzi na te pytania, a konflikt między Xenosem i Strażnikami zamieszkującymi Martwe Miasto staje się metaforą walki o wyzwolenie ciała z munduru uspołecznienia i mechanizmów przemocy.

"Xenos" ukazuje ciało społeczne realizujące matrycę roli kata i ofiary. Jako ryt przejścia tytułowego bohatera i zapis transformacji Strażników, spektakl jest metaforą choroby politycznej współczesnego świata drążonego plagą przemocy oraz obrazem poszukiwania tożsamości. Przybywający do Miasta Xenos to homo viator: nomad-rewolucjonista, który leczy chore miasta. Przybywa by ocalić Martwe Miasto przed totalnym upadkiem i odbudować jego tkantkę etyczną. Jego cel to restytucja sacrum i wzbudzenie w Strażnikach anamnezy życia i wrażliwości zagrzebanych głęboko pod skorupą munduru i wyrugowanych daleko poza granice jałowej ziemi Miasta. Martwe Miasto, to pobombowisko zamieszkałe przez Strażników, jałowa kraina pozbawiona miejsc sacrum. Geometria przestrzeni jest geometrią władzy i nadzoru. Zdegradowane do munduru uwarunkowania ciała Strażników świadectwem kondycji współczesnego człowieka, cielesnym dokumentem ontologicznej pustki i dramatycznego poszukiwania kontaktu z drugą osobą, poszukiwania życia. Narzędziem krytyki jest w spektaklu Teatru Amareya ciało. Ukazując ciało osaczone przez przemoc Strażników Systemu powielających matrycę społecznego zachowania chcemy zmusić do refleksji i obudzić niezgodę na przemoc i społeczny gleischacht, niezgodę na kontrolę ciała i uprzedmiotawianie go, niezgodę na dehumanizację śmierci. "Xenos" jest głęboką afirmacją życia, obroną "poezji-w-codzienności". To wołanie o ratowanie ukrytych marzeń i kruchych relacji międzyludzkich narażonych na degradację i demoralizację we współczesnym świecie.

Radek Hewelt & Eulalia Farro - "Zoom in"
Choreografia: Eulalia Ayguade Farro, Radek Hewelt
Występują: Eulalia Ayguade Farro, Radek Hewelt

"Zoom In" narodził się z refleksji na temat tzw. reality-show i pokrewnych im działań artystycznych. Zjawiska te traktują inaczej relacje pomiędzy "performerem" a widzem, wnikając głębiej w prywatne i intymne sfery obu tych stron. Ci pierwsi staja się ekshibicjonistami, drudzy - voyeur'ami. Granice prywatności i intymności uległy przesunięciu, dystans pomiędzy widzem a "performerem" - skróceniu. "Zoom In" konfrontuje widownię z tym zjawiskiem, poprzez specyficzną grę z dystansem - zarówno fizycznym, jak i psychicznym.

Chiharu Mamiya - "Orient Express MTD"
Choreografia: Chiharu Mamiya
Występuje: Chiharu Mamiya

Przedstawienie "Orient Ekspress MTD" będzie o dwóch rzeczach, które oddziela tylko cienka linia. Tańcem, z jednej strony, który "odnalazł się" jako wartość w moim życiu, poprzez który postaram się opowiedzieć o granicach, między tymi dwiema rzeczami. Chcę pokazać Państwu te cienkie granice. Zatem pierwszą rzeczą jest taniec, drugą natomiast jest śmierć. I to śmierć osoby bliskiej była powodem pracy, nad "poszukiwaniem" tych granic, pomiędzy życiem a śmiercią. Spektakl będzie próbą opowiedzenia mojego doświadczenia, z towarzyszenia śmierci. W przedstawieniu będzie towarzyszyć mi japońska, papierowa lalka kokeshi.

"(...) Że te lalki są nie do pomyślenia oddzielnie od śmierci, pokazuje następujący mały przykład: dawno temu, gdy ludzie w wielu japońskich wioskach cierpieli beznadziejną nędzę, zdarzało się czasami, że kobiety natychmiast po urodzeniu zabijały swe własne dzieci, z którymi w przeciwnym razie musiałyby głodować. Za każde zabite dziecko była wystawiana drewniana lalka, kokeshi, co znaczy dziecko-któremu-pozwoliło-się-zniknąć, żeby ludzie nigdy nie zapominali, że przeżyli kosztem tych dzieci. Trudno jest zrozumieć mowę lalek. Najczęściej są one nieme dla naszych uszu. Właściwie także mowa nieboszczyków jest nie do zrozumienia. Najczęściej nie jest nawet do usłyszenia. Tylko w takim stanie, w którym nie jest się nastawionym na zrozumienie, można ich usłyszeć (...)." Yoko Zawada "Opowiadacz bez duszy"
Chiharu Mamiya [Z niemieckiego przełożył Andrzej Pańta]

Good Girl Killer - "Good Girl Killer"
Choreografia: Magda Jędra, Anna Steller
Występują: Magda Jędra, Anna Steller, Zbigniew "Zibi" Bieńkowski, Grzegorz Welizarowicz

"Good Girl Killer" - spektakl/performance łączący taniec współczesny, oryginalną muzykę graną na żywo i sample oraz video projekcje. Estetykę spektaklu można określić jako nasz osobisty i kolektywnie wynegocjowany rozrachunek ze śmietnikiem pop kultury. Ruch inspirowany jest automatyzmem, technikami ekstazy, poczuciem humoru, punkiem i disco. Muzyczny collage przywołuje przeszłość wykorzystując nagrania z archiwum twórców, bawi cyrkowym sentymentalizmem, atakuje i drażni miejskim hałasem i hardcorową elektroniką, wzrusza gitarą, basem i piosenką. Video akcentuje symbolikę kosmosu, miejskiej przestrzeni, drogi, technologii i ludzkiej kreatywności: pozytywnej i negatywnej.

Zbiorowym bohaterem GGK jest człowiek z miasta, otoczony globalną siecią informacji, ufnie wpatrzony w kosmos i jednocześnie nim przerażony. Nie pozbawiony poczucia humoru. Pragnący odnaleźć swój indywidualny język i gest. Człowiek, którego tożsamość definiuje symbolika pop kultury, osobistej i kolektywnej przeszłości oraz estetycznych i duchowych aspiracji. (...)

GGK podejmuje próbę oswojenia technologii. Nie mamy wielkiej wiedzy na temat urządzeń, które prezentujemy i adaptujemy w spektaklu. Są one dla nas wehikułem pamięci. Pomimo, że od urodzenia żyjemy w świecie kasety nasza ludzka kondycja się nie zmieniła - jak nasi przodkowie żywimy obawy, nadzieje, cieszymy się. Dorastając nie zastanawialiśmy się jak i dlaczego te urządzenia działają. Używaliśmy ich tak samo bezceremonialnie jak dzisiejsze dzieci poruszają się po internecie i w świecie komputerów. Spotykamy się na scenie uzbrojeni w magnetofon (rocznik 1983) i inne "szamańskie" przedmioty, aby naszym kosmicznym lowriderem odbyć niczym nieskrępowaną podróż do krainy pamięci. Musimy wiedzieć skąd przychodzimy, aby tworzyć inspirujące i estetycznie śmiałe wypowiedzi, które uczynią teraźniejszość bardziej zrozumiałą.
Grzegorz Welizarowicz

Kino Variatino - "Między stołami"
Choreografia: Anna Haracz
Występują: Anna Haracz, Karolina Budzińska

Piosenka tworzy spektakl, spektakl przemienia piosenkę... W między-czasie... Między-stołami...

Filip Szatarski - "Jakub"
Choreografia: Filip Szatarski
Występują: Filip Szatarski

Jakub powstaje z nadmiaru. W listopadzie 2002 roku pojawia się w moim dzienniku jako "partner dialogowy" i od tej pory zaczyna domagać się powołania do życia - styl egotyczno- pamiętnikarski. Inaczej: Jakub urodził się 17 listopada 2002 w ubogiej rodzinie chłopskiej na prowincji, z ojca Stanisława... itd. I rzekł im Jakub - a głos jego głęboki był, jak studnia głęboka.

Bohater czuje się, jakby nie mógł zmieścić się we własnym ciele, jakby z ramienia wyrastała mu druga głowa. W rzeczywistości jest to głęboka metafora aktu metamorfozy i stworzenia, oraz rozpaczliwa próba znalezienia tożsamości. Jakub... hmmm.... Filip Szatarski

Spektakl został zrealizowany dzięki Rezydencji Artystycznej ufundowanej przez Inernational Art Village Yamaguchi w Japonii.

Mariusz Jędrzejewski & Chiharu Mamiya - "PIJOT"
Choreografia: Mariusz Jędrzejewski, Chiharu Mamiya
Występują: Mariusz Jędrzejewski, Chiharu Mamiya

"PIJOT" - spektakl został zbudowany w całości na improwizacji. Mówi o sytuacjach i relacjach miedzy ludzkich, które mają do egzystencji tylko jedno miejsce - jeden moment, w czasie i przestrzeni. Historia kilku wydarzeń, niepowtarzalnych emocji, uchwyconych w trakcie kreacji i przetransportowanych do choreografii. Wyrażonych ciałem i energią dwóch osób.
Wielowymiarowość i przestrzenność tych zjawisk stanowi historia spotkania, widziana okiem wewnętrznym - poprzez zaistniałe środowisko momentu. Spotkanie się innych wartości, ekspresji, reakcji, odczytanych poprzez dynamikę, mowę ciała poza balansem, indywidualność jednostki.

Rafał Dziemidok - "Brudny Róż"
Choreografia: Rafał Dziemidok
Występuje: Rafał Dziemidok

Z jednej strony Dziemidok jest analityczny. Zadaje pytania o to kim jest performer? Co się z nim dzieje zanim wykona pierwszy ruch? Czy i kiedy zaczyna i kończy się jego "obecność" na scenie? Z drugiej strony zaś jego solo jest bardzo emocjonalne. Dziemidok ogrywa brudnoróżowy kupon materiału, układa, formuje, zasłania się nim. Taniec w tkaninie odsyła do trzech postaci i trzech rożnych stanów - fizycznych, fizjologicznych i emocjonalnych.
"Brudny Róż", jak wszystkie moje spektakle, w założeniu jest spektaklem wielowymiarowym, tzn. daje widzowi wolność interpretacji upiornej kwestii "o czym to jest?", dając kilka możliwych tropów, ale również kilka tropów zwodniczych.
Tym sposobem, Wasza interpretacja spektaklu niemiłosiernie staje się Waszą wypowiedzią na temat Was samych. Perfidne, co? Tym nie mniej są w spektaklu dwie płaszczyzny, które uważam za podstawowe, no i aż strach powiedzieć, ważne. Pierwsza, to kwestia "formalna", tzn. odnosząca się do tańca jako takiego - tego czym on jest, kiedy ma miejsce, dlaczego ma miejsce, oraz co powoduje, że wywołuje, bądź nie wywołuje u widza reakcji.
Druga kwestia to kwestia "fabularna", gdyż moje dociekania formalne odbywają się na pewnym materiale emocjonalnym, ruchowym, kompozycyjnym i to ten materiał właśnie jest dla wykonawcy, czyli mnie, oraz dla widza, czyli Was, najważniejszy.
Rafał Dziemidok

Krzysztof "Leon" Dziemaszkiewicz (Teatr Patrz Mi na Usta) - "Królestwo Szambalii"
Choreografia: Krzysztof "Leon" Dziemaszkiewicz
Występuje: Krzysztof "Leon" Dziemaszkiewicz

Dziemaszkiewicz mówi o sobie, że jest urodzonym ekshibicjonistą. Codzienne medytacje, treningi, próby są dla choreografa i tancerza procesem pokazywania się i porozumiewania z widzem. Realność najniższej rangi - to według Dziemaszkiewicza jedna z najważniejszych zasad w teatrze i tańcu. Na solo składają się ulubione środki wyrazu artysty - przebieranie i transgresja płci.

Theatregroup Trava - "Hella! Helle!"
Choreografia: Heini Nukari, Anka Jankowska
Występują: Heini Nukari, Anka Jankowska
Mieszamy osobowości i tracimy wspomnienia. Niedokończone zdania zawisają w powietrzu, a my czujemy się ogłupione. Wszystko jest klimatem. Ekstremalna temperatura, intensywni ludzie, ostre jedzenie i straszliwy hałas wkraczają w naszą intymną strefę. Trava, podróżująca jedność, stara się nas zaadaptować, ale zostaje wyśmiana. Uciekamy do pokoju z wentylatorem. Pięć dolarów za noc, zimny prysznic i zatyczki w uszach. Zamknięte drzwi chronią nas przed eksplozją.
Przedstawienie oparte jest na dwóch miesiącach pobytu w Wietnamie, kraju piejących kogutów.
Theatregroup Trava

W&M Physical Theatre - cykl "Secret Moments" Tryptyk "Passages", "Silence" i "Secret Places" w sposób poetycki, ale i silnie fizyczny przedstawia magiczne podróże przez sceny życia. W "hipnotycznym" czasie, w poszukiwaniu spokoju, w poszukiwaniu sekretnych miejsc, w poszukiwaniu naszego "nieba", gdzie możemy uciec w marzenia chroniąc się przed strachem i osaczającym nas hałasem współczesnego społeczeństwa.

"Passages"
Choreografia: Wojciech Mochniej
Występuje: Keave Mooney

"Passages" to pierwsza część tryptyku. To także początek podróży, której każdy kolejny krok jest nieznany, tajemniczy, a czasami niebezpieczny. Passages to swoisty pasaż pomiędzy zagubieniem a odnalezieniem. Zagubieni szukamy drogi i odpowiedzi na pytania dotyczące słuszności naszych wyborów. "Silence"
Choreografia: Wojciech Mochniej
Wytępuje: Wojciech Mochniej

"Silence" to solo będące częścią tryptyku. Powstałe z potrzeby zmian. Zmienia się chwila, nastrój, osoba. Cisza, to ważny moment , dający często spokój i siłę do zmian. "Secret Places"
Choreografia: Melissa Monteros
Występuje: Anna Krysiak

"Secret Places" jest zamykającą częścią tryptyku.To poetycki i silny obraz poszukiwania bezpiecznego miejsca i wolności, wzbogacony o głębię muzyki i magię świateł. To spektakl o sile niepewności i próbie odnalezienia równowagi pomiędzy tym, co znane i nieznane.


PRAWA AUTORSKIE:
1. tekst: © opracowanie materiałów promocyjnych organizatora i /lub/ wykonawcy: serwis tańca
2. zdjęcia: © Ewa Kozanecka (na zdjęciu Good Girl Killer)

1. kopiowanie i przetwarzanie tekstu opublikowanych powyżej informacji: dozwolone z podaniem źródła
Dalsze publikacje muszą posiadać adnotację: "źródło: wolna strefa - serwis tańca", lub "źródło: www.wolnastrefa.republika.pl".

2. kopiowanie zdjęć ilustrujących opublikowane powyżej informacje: zabronione

Prosimy nie łamać praw autorskich.

więcej o prawach autorskich --->>>


~~~~~   powrót do strony głównej serwisu tańca


główna     serwis tańca


odkryć strony od 20.10.2000

wolna strefa - serwis tańca: taniec współczesny, taniec nowoczesny, modern dance, festiwale tańca, teatry tańca, warsztaty tańca współczesnego, katalog tańca

© wolf
wszystkie prawa zatrzeżone