wolna strefa - serwis tańca [strona główna]free zone - dance service [home page]


© serwis tańca

działy serwisu tańca:

najnowsze wiadomości

recenzje serwisu tańca

wywiady serwisu tańca

teksty serwisu tańca

galeria fotografii tanecznej

forum dyskusyjne

promocja tańca współczesnego:

katalog tańca - katalog polskich teatrów tańca współczesnego

międzynarodowy dzień tańca - serwis informacyjny

impresariat tańca - organizacja spektakli tańca współczesnego

działalność wolnej strefy:

fabryka tańca - program patronatów prasowych i tanecznych produkcji teatralnych wolnej strefy

republika tańca - projekt prezentacyjny wolnej strefy

anex solo festival - festiwal solistów tańca współczesnego

strefa tańca - miesięcznik o tańcu współczesnym

dodatkowe informacje:

wolna strefa - podstawowe informacje o stowarzyszeniu i jego działalności

serwis tańca - wyniki oglądalności, możliwości promocyjne, reklama, historia, współpracownicy

kontakt z wolną strefą
kontakt z serwisem tańca

wolna strefa - serwis tańca: Witamy w pierwszym w Polsce serwisie tańca i centrum informacji o tańcu współczesnym. Nasza strona działa od 2000 roku i jest największym internetowym kompendium wiedzy o polskich teatrach tańca.

Szukamy współpracowników, recenzentów, dziennikarzy zajmujących się tańcem współczesnym. Recenzje, zapowiedzi, informacje prosimy przysyłać na adres: serwistanca@poczta.onet.pl

Obejmujemy ciekawe imprezy teatralne i związane z tańcem współczesnym patronatem prasowym, oferujemy reklamy w serwisie tańca, organizujemy spektakle teatrów tańca - zainteresowanych prosimy o kontakt pod adresem: wolnastrefa@poczta.onet.pl



wolna strefa - serwis tańca
archiwum wiadomości
listopad 2006 [pełna wersja informacji z serwisu tańca]


15. Krakowskie Spotkania BaletOFFowe

[13.11.2006] W dniach 23-26 listopada w Nowohuckim Centrum Kultury (al. Jana Pawła II nr 232) odbędą się 15. Krakowskie Spotkania BaletOFFowe.

Krakowskie Spotkania Baletowe od lat mają swoje miejsce na polskiej scenie tanecznej. To impreza, która zdołała wypracować własną wierną publiczność. Ideą przewodnią festiwalu jest popularyzacja tańca, ze szczególnym naciskiem na taniec współczesny. W ostatnich latach festiwal zdominowały prezentacje osadzone w stylistyce modern, contemporary dance, neoklasycznej. Stąd proponowana zmiana nazwy na Krakowskie Spotkania BaletOFFowe. Krakowskie Spotkania BaletOFFowe są imprezą o charakterze niekonkursowym. Na naszej scenie prezentują się zespoły początkujące, jak również zespoły "gwiazdy", które budują renomę festiwalu oraz ułatwiają jego promocje. Projekt zrealizowano przy udziale finansowym Gminy Miejskiej Kraków w ramach Mecenatu Kulturalnego Miasta Krakowa. Bilety do nabycia w kasie NCK (w godz. 9.00 - 19.00), tel. (0-12) 644 02 36 wew. 301

Krakowskie Spotkania BaletOFFowe - program:

23 listopada, godz.19.00, sala estradowa
Towarzystwo Gimnastyczne (Poznań)
"Obcojęzyczność"
kreacja: Natalia Draganik, Joanna Leśnierowska
występują: Natalia Draganik, Wiola Kenczyńska, Joanna Leśnierowska, Agnieszka Piotrowska
scenografia: Mariusz Szmytkowski
muzyka: Mauricio Takara
oprawa graficzna projektu: Piotr Zdanowicz
stylizacja: agencja rarapi
premiera: 17/18.09.2005 Stary Browar, Poznań

Spektakl "Obcojęzyczność" próbuje zgłębiać problem szeroko pojętej alienacji. Punktem wyjścia do pracy nad spektaklem stało się pytanie, co powoduje, że tak często czujemy się wyobcowani z otaczającej rzeczywistości, społeczeństwa, swego ciała...? Zespół poszukuje odpowiedzi poprzez serie wizualnych poetyckich obrazów i oryginalny język ruchowy tworzony w oparciu o techniki tańca fizycznego. Istotnym elementem projektu jest także wykreowanie przestrzeni dla tańca, która w znaczący sposób determinuje działania wykonawców podobnie jak na nasze zachowania i odczucia wpływa otaczającą nas rzeczywistość - kultura pop-obrazu i atakująca ze wszystkich stron sztuczność i teatralizacja codziennego życia.

24 listopada, godz.19.00, sala estradowa
GRUPAboso (Kraków)
"Kobieta z wydm"
na motywach powieści Abe Kobo
choreografia, scenografia, światło: Eryk Makohon
muzyka: Marcin Pospieszalski
występują: Małgorzata Górny - gościnnie, Magdalena Noworyta, Eryk Makohon

Premiera spektaklu odbyła się przy okazji niedawnego jubileuszu 10-lecia zespołu. "Kobieta z wydm" jest liryczną opowieścią osnutą wokół motywów powieści Abe Kobo z ujmującą kreacją gościnnie występującej w roli tytułowej Małgorzaty Górny.

GRUPAboso (Kraków)
"Cicindela"
choreografia, scenografia: Eryk Makohon
muzyka: Yann Tiersen, Lisa Gerrard, Billa Withersa (wykonanie: Eva Cassidy), Jacaszek & Miłka
występują: Katarzyna Ziemska, Paweł Łyskawa

Cicindela to owady z rzędu chrząszczy, z rodziny trzyszczy, będące zajadłymi drapieżnikami. Poruszają się krótkimi skokami, największą sprawność osiągają w trakcie upału. Charakteryzują się dziwnym sposobem ucieczki: odlatują, odwracają się i czekają na oprawcę, wyciągając go w ten sposób w głąb pustyni. Oprawcy stają się ofiarami, padają z głodu i wyczerpania. Cicindele żywią się nimi. Na pierwszy rzut oka ich sylwetki są pełne wdzięku. W rzeczywistości posiadają jednak ostre szczęki i są tak okrutne, że pożerają się nawet wzajemnie.

Teatr Tańca GRUPAboso to zespół, który na stałe wpisał się w krajobraz polskiej sceny tańca współczesnego. Powołany przez Eryka Makohona w 1996 roku zespół miał być na początku krótkotrwałą zabawą. W miarę upływu czasu zabawa zamieniła się w pasję, która przetrwała niejedną przeciwność losu i doprowadziła do rozwinięcia zespołu w grupę teatralną z bogatym dorobkiem. Od dwóch lat siedzibę, mecenat i scenę zespołu stanowi Nowohuckie Centrum Kultury w Krakowie. Zespół zajmuje się nauką tańca współczesnego i realizacją przedstawień, począwszy od miniatur na pełnych spektaklach skończywszy. Choreografie GRUPYboso na ogół niosą ze sobą przekaz, rzadko mają formę abstrakcyjną. Grupa nie posługuje się jedną, stałą techniką kształcąc raczej świadomość i możliwości ciała, pracując także nad ekspresją i aktorską kreacją tancerzy.

Towarzystwo Prze-Twórcze (Warszawa)
"Gra w dybuka"
kreacja (taniec/ruch/interwencja wizualna): Anna Kruk, Renata Piotrowska, Avner Eitan (Izrael)
muzyka: Didi Fire (Izrael)
kostium: Zela Klimkowska
światło: Roman Woźniak
koordynacja projektu: Renata Piotrowska
Czas: 40 minut

"Gra w dybuka" jest polsko-izraelskim spektaklem z pogranicza teatru, tańca i performance. Punktem wyjściowym do pracy był "Dybuk" Szymona Anskiego. Spektakl jest owocem wspólnej kreacji tancerki, aktorki i artysty wizualnego. Połączenie sztuk pozwoliło na stworzenie nietypowego dzieła, którego historia toczy się wokół dwuosobowej huśtawki. W żydowskiej tradycji "dybuk" to dusza zmarłego człowieka, która zamieszkała w ciele osoby żyjącej. Dla twórców spektaklu, "dybuk" to głębokie wspomnienia, nieodparte pragnienia i modlitwy. Relacja z dybukiem to ciągła gra. Gra między górą a dołem. Między lataniem a upadkiem.

Towarzystwo Prze-Twórcze skupia wokół siebie niezależnych, poszukujących artystów z Polski i zagranicy. Są to ludzie zajmujący się: teatrem, tańcem, sztukami plastycznymi, muzyką. W spektaklach, akcjach i performancach, Towarzystwo Prze-Twórcze szuka zależności między różnymi dziedzinami sztuki. Nietypowymi i eksperymentalnymi działaniami chce poruszać ludzkie zmysły i serca. Osoby skupione wokół Towarzystwa Prze-Twórczego mówią o sobie: "Siebie traktujemy z lekkim przymrużeniem oka, a nasze działania z pełnym zaangażowaniem. Zależy nam na konfrontacji na płaszczyźnie artystycznej, kulturowej i społecznej".

Anna Kruk - tancerka, choreograf poruszająca się przede wszystkim w języku tańca współczesnego i kontakt improwizacji. Uczestniczyła w międzynarodowych projektach m.in. F. Michelettiego, Be van Vark, M. Monteros.

Renata Piotrowska - aktorka, lalkarka, choreograf. W ostatnim czasie zaangażowana przede wszystkim w improwizację teatralną i taneczną (głównie kontakt improwizacja). Uczestniczyła w wielu warsztatach w kraju i za granicą m.in. z Eckhardem Mullerem, Laurą Chapman.

Avner Eitan - współczesny artysta wizualny, zajmujący się głównie transformacją przestrzeni i budowaniem rzeźb site - specific o charakterze architektonicznym.

25 listopada, godz.19.00, sala estradowa
Teatr Tańca Alter (Kalisz)
"sin piel"
choreografia i wykonanie: M. Witwicka, I. Chlewińska

"Sin piel" w języku hiszpańskim znaczy "bez skóry". Spektakl jest formą otwartą, implikującą niezliczoną ilość znaczeń; to rodzaj metafory, wykorzystanej do uruchomienia własnej ekspresji i intensywnych emocji. Jak napisała Julia Hoczyk ("Scena" 2006) jest to "bardzo cielesna etiuda o kobiecych spotkaniach, uczuciach, myślach(...) o kobietach dotkniętych pragnieniem - pokarmu, życia, bliskości".

Teatr Tańca Alter został założony w 1985 roku przez ruchmistrza Witolda Jurewicza - dyrektora artystycznego i głównego autora spektakli teatru. Projekty powstają przede wszystkim w oparciu o indywidualny ruch tancerzy, ich własne poszukiwanie i precyzowanie postaci scenicznych oraz relacji między nimi. Abstrakcyjność i symbolika artystycznego przekazu, ciągłe poszukiwanie nowych możliwości w ruchu pozwalają ujawnić się osobowościom tancerzy i spotęgować ich kreacyjne możliwości. Cechą, która szczególnie wyróżnia Alter i nadaje właściwy mu charakter jest pozostawanie w ciągłym procesie tworzenia, dzięki czemu jego spektakle stale podlegają przemianom. Kolejne projekty, zarówno teatralne sensu stricto, jak i happeningi, nie są kompozycjami choreograficznymi w klasycznym rozumieniu, jako że dążeniem autorów nigdy nie jest stworzenie zamkniętej, skończonej formy.

a&a&a (Kraków)
"B&B"
tekst, reżyseria, opracowanie wizualne: Andrzej Sadowski
choreografia: Iwona Olszowska, Marta Pietruszka
udział biorą: Iwona Olszowska, Marta Pietruszka, Andrzej Sadowski
produkcja: Stowarzyszenie Mandala
przy współpracy STEN oraz Staromiejskiego Centrum Kultury Młodzieży w Krakowie

"B&B" to projekt w wykonaniu a&a&a, nowego zespołu Stowarzyszenia Mandala z Krakowa. Opowieść o próbie rozwiązania zagadki śmierci dwóch kobiet: historię relacjonowaną przez narratora odgrywają słowem i ruchem dwie aktorki. Budują obrazy utkane ze wspomnień z dzieciństwa, które mają pomóc w wyjaśnieniu tajemnicy morderstwa. Wątek kryminalny zostaje jednak zepchnięty na drugi plan - bardziej istotna jest tutaj niemożność poznania drugiego człowieka. Spektakl, nazwany przez twórcę Andrzeja Sadowskiego tanc-nowelą czyli wieloodcinkowym utworem literackim przeznaczonym do wytańczenia, reprezentuje rzadko uprawiany w teatrze gatunek.

Iwona Olszowska - założyciel, kierownik artystyczny EST, pedagog, choreograf, tancerka. Prowadzi zajęcia z tańca, improwizacji, kontakt improwizacji w Staromiejskim Centrum Kultury Młodzieży SCKM w Krakowie. Pierwszy warsztat zdobywała w Studenckim Teatrze Tańca Kontrast, kolejne na Uniwersytetach: Alabama i George Mason (USA) oraz Calgary (Kanada), studiach tańca Nowego Jorku oraz na warsztatach tańca organizowanych w kraju. Absolwent kursu choreograficznego. Jest autorką 19 choreografii dla EST. Obecnie tańczy i tworzy choreografie solowe oraz teatralne (Teatr Stary, Teatr im Kochanowskiego w Opolu, Teatr STU, Teatr im Bogusławskiego w Kaliszu, Teatr Muzyczny w Gliwicach, Teatr Rozmaitości, Teatr Ludowy, Teatr Słowackiego). Prowadziła warsztat i opiekę artystyczną projektu Unii Europejskiej - Pan European Art Laboratory w Villi Deciusa w Krakowie. Otrzymała nagrody za choreografie oraz za konsekwentną kontynuację własnej drogi twórczej, osobowość sceniczną oraz stypendium Fundacji Batorego (ArtsLink w Nowym Jorku). Jako pedagog współpracowała z prywatnym studio aktorskim (Lart Studio), obecnie uczy w krakowskiej PWST.

Marta Pietruszka - karierę rozpoczynała w krakowskim Teatrze Tańca Kontrast w 1983 r. Następnie została współzałożycielką, tancerką i asystentką choreografa Eksperymentalnego Studio Tańca w Krakowie, gdzie współpracowała z choreografami z Polski i USA. Tańczyła w Gdańskim Teatrze Tańca gdzie była stałym gościem. Realizowała projekty z: EST, Śląskim Teatrem Tańca, Goethe Institut i Bunkier Sztuki (Kraków). W 1998 r. wraz z Olgą Marcinkiewicz założyła Teatr Gestu i Ruchu. Za "Śmierć Ofelii" otrzymała pierwszą nagrodę w Kategorii Solistów na Międzynarodowych Prezentacjach Współczesnych Form Tanecznych w Kaliszu, nagrodę Polskiego Teatru Tańca z Poznania, oraz wyróżnienie na Łódzkich Spotkaniach Teatralnych. Obecnie tworzy choreografie solowe łączące w sobie środki artystycznego wyrazu typowe dla warsztatu choreografa i psychologiczną analizę roli i gestu postaci scenicznej. Jest stałym gościem festiwali tańca współczesnego i festiwali, spotkań teatralnych.

Andrzej Sadowski - dramatopisarz, reżyser, aktor i scenograf. Od wczesnych lat 80. ub. wieku eksperymentuje z różnymi formami teatru i sztuk wizualnych. Swoje prace prezentował na wielu festiwalach teatralnych w 35 krajach świata.

26 listopada, godz.19.00, sala estradowa
Polski Teatr Tańca - Balet Poznański
"En face"
choreografia: Susanne Jaresand
muzyka: Ingvar Lidholm
kostiumy: Adriana Cygankiewicz
premiera polska: 24.01.2006 r. (na scenie Teatru Wielkiego w Poznaniu)

Światowa premiera "En face" miała miejsce 1 grudnia 2005 roku na scenie Norllands Opera - Umea w Szwecji. Autorką choreografii do spektaklu jest Susanne Jaresand, profesor Królewskiego Uniwersytetu w Sztokholmie, Narodowej Akademii Pantomimy i Aktorstwa w Sztokholmie, Sztokholmskiego Uniwersytetu Tańca i Konserwatorium Muzycznego w Genewie, mająca na artystycznym koncie kilkadziesiąt spektakli i projektów choreograficznych zrealizowanych w Szwecji, Niemczech, Rosji i USA. Jak deklaruje Susanne Jaresand jej główną inspiracją do "En face" była muzyka szwedzkiego kompozytora Ingvara Lidholma, w oryginale nosząca tytuł "Rites" ("Święto"), która jest świadomym stylistycznym nawiązaniem do "Święta wiosny" I. Strawińskiego.

Polski Teatr Tańca - Balet Poznański
"Barocco"
choreografia: Jacek Przybyłowicz
muzyka: Jan Sebastian Bach
scenografia i kostiumy: Adriana Cygankiewicz i Jacek Przybyłowicz
reżyseria światła: Arkadiusz Kuczyński
premiera światowa: 24 września 2004 r. (Biennale de la Danse w Lyonie)
premiera polska: 8 pażdziernika 2004 r.
czas: 20 minut

Spektakl "Barocco" Polski Teatr Tańca zrealizował na specjalne zamówienie Biennale de la Danse w Lyonie, gdzie poznański zespół wystąpił m.in. obok Nederland Dans Theater, Ballet de l'Opera National de Lyon, Ballet du Grand Theatre de Geneve i Random Dance.

Polski Teatr Tańca - Balet Poznański
"Naszyjnik gołębicy"
choreografia: Jacek Przybyłowicz
kostiumy: Jacek Przybyłowicz i Adriana Cygankiewicz
muzyka: collage (tradycyjna muzyka arabska, pieśni Om Kolthom, Antonio Vivaldi)
premiera: 27 kwietnia 2003 r.
czas: 20 minut

Jacek Przybyłowicz przez 8 lat był solistą Kibbutz Contemporary Dance Company w Izraelu. Życie na styku dwu kultur: żydowskiej i arabskiej zaowocowało zainteresowaniem tradycją literacką i muzyczną tego regionu. "Naszyjnik gołębicy" nawiązuje swoim tytułem do poematu Ibn Hazma, a muzyczne tło spektaklu tworzą m.in. pieśni legendarnej egipskiej śpiewaczki Om Kolthom. Mimo tak wyraźnych sygnałów "Naszyjnik gołębicy" nie jest odwzorowaniem toposu, korzystając z klasycznych elementów Jacek Przybyłowicz tworzy na wskroś współczesny spektakl, którego bohaterowie są nam bardzo bliscy.

W 1973 roku z inicjatywy władz miejskich i środowiska artystycznego Poznania został powołany do istnienia Polski Teatr Tańca - Balet Poznański, którego dyrekcję powierzono wybitnemu tancerzowi i choreografowi Conradowi Drzewieckiemu. Blisko piętnastoletni okres kierownictwa Conrada Drzewieckiego charakteryzują prekursorskie przedsięwzięcia artystyczne, które usytuowały zespół poznański w gronie najlepszych kompanii europejskich, czego dowodem były m.in. liczne zaproszenia na międzynarodowe festiwale baletowe. Od 1988 roku dyrektorem naczelnym i artystycznym Polskiego Teatru Tańca jest Ewa Wycichowska, wieloletnia primabalerina Teatru Wielkiego w Łodzi, choreograf i pedagog, zapraszany do współpracy przez zespoły amerykańskie, włoskie i niemieckie, wielokrotny juror polskich i międzynarodowych konkursów baletowych. Ewa Wycichowska traktując modern i contemporary dance jako główne tworzywo ruchowe, rozwinęła oryginalną koncepcję inscenizacyjno-choreograficzną zmierzającą do syntezy sztuk, gdzie warstwy: choreograficzna, dramaturgiczna, muzyczna i plastyczna spotykają się i wzajemnie przenikają. Uzupełniła również pierwotną wizję teatru autorskiego i zaprosiła do współpracy wybitnych twórców z całego świata. Polski Teatr Tańca postrzegany jest jako unikalne forum choreografów, w którym swoje oryginalne koncepcje realizowali m.in. tak wybitni artyści jak Birgit Cullberg, Mats Ek, Örjan Andersson, Jens Ostberg, Marie Brolin-Tani, Virpi Pahkinen (Szwecja), "Les Carnetes Bogouet" (Francja), David Earle (Kanada), Toru Shimazaki (Japonia), Yossi Berg (Izrael) i Jacek Przybyłowicz (Polska).

Impreza towarzysząca:
wystawa fotograficzna: "BALLET-OFF HUNTER" - Artur Makoś


PRAWA AUTORSKIE:
1. tekst: © opracowanie materiałów promocyjnych organizatora i /lub/ wykonawcy: serwis tańca
2. zdjęcia: © brak publikacji

1. kopiowanie i przetwarzanie tekstu opublikowanych powyżej informacji: dozwolone z podaniem źródła
Dalsze publikacje muszą posiadać adnotację: "źródło: wolna strefa - serwis tańca", lub "źródło: www.wolnastrefa.republika.pl".

2. kopiowanie zdjęć ilustrujących opublikowane powyżej informacje: zabronione

Prosimy nie łamać praw autorskich.

więcej o prawach autorskich --->>>


~~~~~   powrót do strony głównej serwisu tańca


główna     serwis tańca


odkryć strony od 20.10.2000

wolna strefa - serwis tańca: taniec współczesny, taniec nowoczesny, modern dance, festiwale tańca, teatry tańca, warsztaty tańca współczesnego, katalog tańca

© wolf
wszystkie prawa zastrzeżone