strona tańca: projekty prezentacyjne wolnej strefy


anex solo festival
edycja 2002: anex solo festival

"Kwietne wojny" Anna Haracz - Gdańsk - informacje o spektaklu

"Kwietne wojny"
Anna Haracz
choreografia (improwizacja strukturalna): Anna Haracz
muzyka: Sławek Rodrigez Porębski
kostium: Anna Haracz
scenografia: Monika Wieczorkowska
tańczy: Anna Haracz
czas: 20 minut

Drodzy Widzowie jak zauważycie (zauważyliście) w "Kwietnych wojnach" jestem kobietą przebraną za mężczyznę. Nie chcę być mężczyzną. Nie chcę też z feministyczną nonszalancją parodiować, oceniać, analizować, jak również gloryfikować mężczyzn. Spektakl jest pełnym szacunku zarysem tego, co na dzień dzisiejszy postrzegam jako męskość, na swój, mam nadzieję, że nie jedynie kobiecy, sposób. Jak pisał Zbigniew Miłuński: W wielu rdzennych kulturach, na przykład u Tolteków, mężczyzna przede wszystkim budował swoją moc osobistą. To zupełnie co innego niż współcześnie rozumiana siła. Moc osobista to coś, co posiadam niezależnie od tego, czy mam samochód i odnoszę sukcesy. (Chociaż oczywiście sukces w świecie i moc osobista nie wykluczają się). Moc osobista wypełnia mnie i promieniuje na innych bez względu na to, jakie mam gadżety. Tutaj najważniejsze jest to, kim jestem; jakim jestem człowiekiem.

Kwietne wojny

* kult i walka w umysłowości Azteków były nierozerwalnie ze sobą związane "zaszczytem było zostać złożonym w ofierze; wojownicy walczyli w "Kwietnych wojnach" aby być zbawionym przez nóż kapłana.
* życie traktowano jako życie w "pożyczonym" czasie
* Motezuma II, ostatni władca Azteków (archetyp pierwiastka męskiego); "Był największym wojownikiem w dziejach Azteków. Ale też filozofem oddającym się długim postom i kontemplacjom, człowiekiem, który niczego nie uważał za pewne, nawet swojej władzy nad największym imperium starożytnego Meksyku". ("Boscy królowie Meksyku")

Anna Haracz: - Improwizacja jest sztuką patrzenia, słuchania, uczestniczenia i reagowania w odpowiednim miejscu i czasie bez względu na to, czy dotyczy to tańca, dramatu czy muzyki. Improwizacja wywołuje swoistą otwartość i bezbronność, dzięki którym pozwalamy rzeczom stawać się. Może być filozofią życiową, narzędziem tworzenia i formą terapii, pozwala integrować fizyczność i duchowość człowieka, traktować go całościowo, ponieważ fizyczne i duchowe (psychiczne) procesy są nierozerwalne. Kiedy kilka lat temu jako tancerka zetknęłam się z takim zjawiskiem jak improwizacja miałam do niego ambiwalentny stosunek, chociażby dlatego, że kojarzyło mi się z brakiem umiejętności i profesjonalizmu. Jednak biorąc systematyczny udział w warsztatach improwizacji prowadzonych przez nauczycieli z USA (Ray Chung, Lisa Nelson, Tanya Locker), Francji (Mark Tompkins), Holandii (David Zambrano) odkryłam, że jest to dziedzina sztuki pozbawiona ograniczeń, która pomaga odkryć i zbadać niesamowity potencjał jaki drzemie w każdym człowieku - tym zdrowym i tym chorym. W wielu sytuacjach jest to klucz do zsynchronizowania lub nabycia umiejętności słuchania, patrzenia, uczestniczenia, reagowania na siebie, partnera i otoczenie, poczucia czasu i przestrzeni. Dziś improwizacja jest dla mnie przede wszystkim sposobem na odczucie, poprzez ciało, mojej psychiki i duchowości jako coś realnego i fizycznego. Sposobem na sprawdzenie, gdzie tak naprawdę jestem, bo improwizując jesteśmy prawdziwi i bezbronni, nie możemy zaplanować co się wydarzy. A wydarza się tylko to, co jest w nas, na co jesteśmy przygotowani i co jest jeszcze do zrobienia. Ciało nie umie kłamać. I choć jest to ryzykowne - bo obnażające - improwizowanie ruchem to cudowna droga do poznania.

Anna Haracz

Absolwentka Państwowego Studium Animatorów Kultury i Bibliotekarzy we Wrocławiu, specjalizacja taniec. Jest współzałożycielem i kierownikiem artystycznym teatru Kino Variatino, z którym realizuje własne choreografie m.in. "Wyrządzanie", "Na krześle myślę inaczej", "Functio Lessa". Wraz z Anną Steller zrealizowała spektakl "Kochanek z akordeonem nie dożył premiery", a Markiem Brandem i Anną Steller stworzyła projekt dramatyczno-taneczny "Dni pozorne".

W 2001 roku brała udział w projekcie społecznym Risy Jaroslaw organizowanym i prezentowanym na Międzynarodowej Konferencji Tańca Współczesnego i Festiwalu Sztuki Tanecznej w Bytomiu oraz warsztatach dla młodych choreografów zorganizowanych przez Polli Talu Art Center w Estonii.



© stronę tańca przygotowuje: wolna strefa
kontakt: wolnastrefa@poczta.onet.pl


główna     serwis tańca     powrót do: anex solo festival     powrót do: strona tańca: anex solo festival: edycja 2002



odkryć strony od 20.10.2000

wolna strefa - serwis tańca: taniec współczesny, taniec nowoczesny, modern dance, festiwale tańca, teatry tańca, warsztaty tańca współczesnego

© wolf
wszystkie prawa zatrzeżone