fabryka tańca: produkcje teatralne i patronaty prasowe wolnej strefy


Zawirowania - Festiwal Teatrów Tańca
Europy Środkowej

patronat prasowy wolnej strefy (Warszawa, 2005)

Nazwa:
Zawirowania - Festiwal Tańca Europy Środkowej
(Epizod II - przedstawienia i warsztaty)
22-25 września 2005 r., Stara Prochoffnia, ul. Boleść 2, Warszawa

Zawirowania - prezentacja teatrów:

Deja Donne (Czechy) - teatr założony został w 1997 roku w Pradze przez Lenkę Florę z Czech i Włocha Simona Sandroniego. Dzięki różnorodnej kulturze z jakiej się wywodzą twórcy Deja Donne do dnia dzisiejszego ta międzynarodowa grupa taneczna realizuje spektakle utrzymane w duchu kosmopolitycznym i wielorasowym. Deja Donne gościł już w Polsce, został m.in. laureatem XII Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego "Na granicy", otrzymała statuetkę "Złamanego szlabanu" i nagrodę pieniężną ufundowaną przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Obecnie Deja Donne przygotowuje na 2006 rok premierę spektaklu "My name is king", który powstanie w kooprodukcji z Dance Umbrella Festival London, Theater im Pfalzbau Ludwigshafen, Kunstlerhaus Mousonturm Frankfurt, Junges Ensemble Stuttgart, AMAT Ancona oraz miasta Pragi.

Te'Art Kam (Toruń) - początkowo grupa funkcjonowała po prostu jako Teatr Tańca z Torunia, od 2005 roku występuje pod nazwą Te'Art Kam. Założony przez Kamilę Jankowską i Kamilę Jezierską. W młodej, bo istniejącej od 2004 roku grupie, jak na razie powstały trzy spektakle. Pierwszy - "Wycinanka" (zrealizowany z Martą Zawadzką) otrzymał I nagrodę za kreowanie wiarygodnej rzeczywistości scenicznej na Międzynarodowych Prezentacjach Współczesnych Form Tanecznych w Kaliszu w 2004 roku. Najnowszy "Raidho Ben Wunjo" (trzecia wspólna realizacja obu Kam) dostał II nagrodę za poszukiwanie i rozwijanie indywidualnej drogi twórczej w reżyserii i choreografii na również podczas Prezentacji w Kaliszu (w 2005 r.).

Kielecki Teatr Tańca (Kielce) - teatr zadebiutował spektaklem "Uczucia'' w grudniu 1995 r. na deskach Teatru Dramatycznego im. S. Jaracza w Olsztynie. Założony przez Elżbietę Szlufik-Pańtak, pedagoga i choreografa, laureatkę Nagrody Ministra Kultury i Sztuki, odznaczonej Srebrnym Krzyżem Zasługi za działalność kulturalną. Aktualnie Kielecki Teatr Tańca prowadzony jest przez Elżbietę Szlufik-Pańtak i Grzegorza Pańtaka. KTT wystawił 14 spektakl tanecznych, w tym zarówno małe formy choreograficzne, jak i duże widowiska sceniczne. KTT promuje przede wszystkim taniec jazzowy, realizuje własny festiwal i warsztaty edukacyjne o tańcu jazzowym. Jest pierwszym zespołem w Polsce, którym podjął próbę stworzenia widowiska baletowego (spektakl "Draab-Zeen") w technice modern jazz underground, stworzonej przez pochodzącego z Nowej Kaledonii francuskiego choreografa Thierry'ego Vergera.

VerTeDance (Czechy) - "The brides of Charon" to tryptyk czeskiej grupy VerTe Dance. Trzy części - "Silent Talk" "The brides of Charon" i "Through the bottle neck" - choć pozornie rozbieżne w treści stanowią zaskakująco spójną, harmonijną całość.

Poniżej publikujemy (za stroną teatru VerTeDance) angielskie opisy spektakli składających się na tryptyk.

"Brides of Charon" - ...In the evening, at the bed time we try to dream of the next day and we suppose, of course, in the morning we surely wake up again. Some of us wish the very next day to be happier... and then another morning, another day, another chance. Every day we put on the same old clothes, the same old habits, make the same mistakes again and harp on the same old "truth". We believe to march forward, but in fact it is our neverending return, the neverending circle of our thoughts and deeds. While searching we are often blind and we don't feel dizzy. How often have we defeated our age and how often the age has passed us without a single sight? Once we are victims, once we commit outrage. Everything what has been done is coming back like a bumerang. So it looks like we just stay where we are and turn round and round. But what we really do is following the spiral, one moment mild, the other steep and up towards the boundless universe. But... Once we will look back and then - the silence. A very special silence, as a wind in the prairie. Can this be the misgiving top of our powers? Not at all! Much energy is still needed to come back on the Earth again. It's a hilarious come back.

"Silent Talk" - The creators explore the modern language of computer technology by incorporating electronic music, lighting design and video projections into this new work. The performance is about the deep abyss between two people, living and breathing next to each other in close proximity. The main inspiration is relative time and space and the absurd harmony inhabiting human existence. The body and soul, together with art, become the expression of feelings.

"Through the bottle neck" is a tiny story, a first choreographic try. It arose from a long-standing friendship, which became the main source of inspiration. It doesn't try to depict a story, describe it from outside, but it tries to open itself to a sensitive observer. Only through the way of intuition, also the spectator can become a participator in the most confidential conversations and discover the secret wishes... As if he would look into the window of someone else's flat and witnessed a small part of somebody's stories. This choreography got the 2. price in the International Competition for Choreographers Contemporary Dance in Bornem (Belgium).

Elwira Piorun (Warszawa) - Absolwentka warszawskiej szkoły baletowej i pedagogiki tańca w Akademii Muzycznej w Warszawie. Solistka Teatru Wielkiego - Opery Narodowej w Warszawie, grała m.in. główne role w "Giselle", "Fortepianissimo" czy w "Nienasyceniu". Przez osiem lat pracowała w Niemczech w Hagen i Dortmundzie - tu miała główne role w "Prometheusie", "Chopin et les Femmes Fragiles", "Verhaengte Spiegel". Po powrocie do kraju realizowała choreografie (Teatr Wielki - Opera Narodowa - "Kindertotenlieder" do muzyki Mahlera, "Tylko raz w życiu" (wspólnie z Karolem Urbańskim) oraz choreografie do oper ("Jaskółka" Pucciniego i "Salome" Straussa). Dwa przedstawienia autorskie w Starej Prochoffni - "Przytul mnie" i "Jeśli kochasz zabij" stworzyła wspólnie z Polskim Teatrem Tańca - Balecie Poznańskim z Poznania. Obecnie pracuje w Polskim Teatrze Tańca - Balecie Poznańskim jako pedagog i tancerka (spektakle "Barocco", "Tango z Lady M.", "Przypadki pana von K.").






© stronę tańca przygotowuje: wolna strefa
kontakt: wolnastrefa@poczta.onet.pl


główna     serwis tańca     powrót do: fabryka tańca     powrót do: Zawirowania



odkryć strony od 20.10.2000

wolna strefa - serwis tańca: taniec współczesny, taniec nowoczesny, modern dance, festiwale tańca, teatry tańca, warsztaty tańca współczesnego

© wolf
wszystkie prawa zatrzeżone